Feel Mo Ba?

christmas shines.. like the Savior who leads us.. He puts fire in our hearts.. and hope in our eyes.. :) CHRISTMAS SHINES!!

haaay. pasko na! pero anu beh? tila siguro may sumpa na ko! "the grinch" yata ako eh. laging aburido. gusto lang matulog ng matulog. hilig umattend ng christmas parties pero wala naman sa heart yung TRUE MEANING NG CHRISTMAS! ilang taon na ko ganito eh. nakakainis.

pero alam ko may pinagmulan ang pagiging ganito eh. story starts now...

basta bata pa ko nun, mga 11 yrs. old siguro. hilig ko na tumulong sa kusina kay mama kapag nagluluto. eh tuwing NOCHE BUENA toxic mode yan si mama. laging nagmamadali and all. basta toxic! tapos she asked my help sa pag-gawa ng macaroni salad. eh di syempre ok lang kasi madali lang yun, open lang ng lata tapos buhos tapoos tapos na diba? WRONG! hindi dapat! sabi ni mama "oh ayan na yung pineapple CHUNKS ilagay mo na." eeh di ako naman sunod nalang para tapos na. so open, drain, tapos buhos na. tapos! eh di ayan na si mama to check what i did. aba! nag-hysterical. sabi ba naman "ano ka ba? mabibilaukan naman yang kakain ng macaroni na yan! anlalaki ng pinya! hindi mo manlang hiniwa!" tas ayun pagtingin ko mejo malaaki nga. hehehe. maay ko ba diba?

so ayun. emote ako. ako na nga tumulong ako pa napasama. kainis. takbo ko sa labas, nagmukmok ako dun sa may poste sa abas. ako lang ata ang batang umiiyak ng christmas eve. basta sinumpa ko talaga nun yung christmas eh.

kaya ayan! feeling ko tuwing pasko dala ko parin yung "grudge" ko na yun. kahit di na ko tumutulong sa paghanda. hehehe. basta!

maraming nagsasabi na hindi nila feel ang christmas. very true. pero the question is paano mo ba ma-fi-feel ang christmas? shopping spree? christmas lights? pupuntang star city, enchanted kingdom, or global fun? ewan ko!

al i know is that christmas is about PEACE. that's right! kung may very appropriate time para magbai-bati ang mga magkakagalit.. PASKO YUN! :) sapat na yun para matulungan nating maging matiwasay ang mundong ginagalawan nating lahat! :)

wuuuuuhooo!! IBOTO SI POCHAY PARA SA SENADO!! :)

**kung marami mang typo error, aba! sisihin nyo ang pc kila kuya jeb! hehehe. ako naman ay nakikiblog lang eh! :)

How Should 'BONIFACIO DAY' Be Celebrated?

so.. how should be BONIFACIO DAY be celebrated? sabi ni TRILLANES pasukan daw ng military tank ang manila pen at gumawa ng coup de etat. sabi naman ng mga schools and offices, no work daw kasi legal holiday. sabi naman ni chasha, pochay, jasm, bits, at nessa.. "tara gawa tayo ng mga bebenta naten!! :)"

8am ang sabi kong meeting time kay nessa. me jas bits and nessa ang mag-memeet sa EMC para pumunta s divisoria para mamili ng materials and stuffs. then we'll meet chasha at emc again after to go to the tailoring shop. eh kaso nagkalabuan na! paktay na ang plastsadong sched.

10am ako dumating ng emc, nagkwentuhan pa kami kaya 11am na kami nakaalis. dahil sa sobrang traffic, di na sumama si jas dahil hassle sa parking kaya she dropped us off near binondo church. and the rest is HISTORY!

madaming tao. hindi pala madami...super dami! :( haggard! init init tapos wala nang madaan tapos wala kami plan on what to buy first chenes chenes! so ayun go lang ng go. habang sumisigaw ng MAKIBAKA! WAG MATAKOT! hehehe. kapal ng mukha ng divisoria para dungisan ang havaianas namin ha? pag uwi ko talaga bubuhusan ko ng alcohol to!

tapos ayun na nga, 3pm na kami natapos sa divi then punta na kila cha, kain ng LATE lunch then proceed sa tailoring. jusme naman! inabot ng 9:30 pero hindi pa natapos lahat! buti nalang mejo marami naren yung nagawa. so punta na kami kila jas.

ayun, design design na. tapos dikitan ng "crown bond" sa daliri, tapos hassle sa pag-isip ng design (except for nessa), tapos kain nng nachos, donuts at chocolate cake! at sumali pa sa games uplate LLIVE! hahaha. basta kung anu-ano na. hehehe.

katamad na magkwento kasi alam ko sila-sila rin magbabasa nito eh. hehehehe. :) basta masaya ang naging GURLFIENDS bonding moments namin kahit nakakpagod!

sa mga hindi parin naniniwala na seryoso kami sa pinasok namin na business (ehem steven & kuya mikas!) nakuu! makikita nyo. :) yun lang muna. hehehe. :)

Bored. Nahihilo. Ayy! Lumilindol!

kung may isang subject akong hindi ko talaga masikmura, yun na siguro yung finance/investment. it's not that hindi ako interested sa subject, maybe sa prof siguro, or sa manner ng teaching. kasi pag hindi ganun ka-kwela or ka-terror yung prof, hindi ako ginaganahan. and ayoko ng nagbabasa lang ng powerpoint! (kung kami ngang students ayaw nila ng ganun sa reporting, sila pa kaya sa pagtuturo. hmpf! practice what you preach!) so weniwey, hindi tungkol jan yung blog ko. tapos, syempre pag boring yung class parang ang haba-haba ng oras. as in parang ambagal ng 1 and a half hour. so sa kalagitnaan ng pagtuturo nya, nakaramdam ako ng gutom, as in craving for something sweet para ma-hyper ako at hindi antukin. kaya lang walang may dalang food. so tiis muna. then maya-maya, biglang lumindol. nung una parang alog lang. kala ko hilo lang ako, kasi mejo harap ako, so yung ilaw ng projector kitang-kita ko. so ayun. pero nung nakita na namin ng seatmate ko na pati yung podium at lalagyan ng projector ay umaalog narin, ayun nagpanic na buong room. eto namang napakagaling na si son nakakapraning pa. the whole time na lumilindol ngumangawngaw. "eeeehh.. lumilindol.. eeeehh.." hehehe! (peace tayo son!) tapos ako naman napakapit bigla sa seatmate ko, yumuko, at nagpray. (yun kasi sabi ni mama sakin eh, pag lumilindol daw magpray agad!)

ang here's how my prayer went..

"Lord wag naman ganyan.. maghehele nalang kayo ang lakas pa.. please please let it stop.. PLEEEEASE!! :s"

siguro mga 40 seconds din nag last yung lindol. kabado kami kasi yung building namin is one of the oldest buildings in UST, so may chance na gumiba. (wag naman!) tapos naparanoid pa ko nung sinabi ni marb na baka daw coreshock/foreshock (di ko sure yung term) lang yun at may kasunod pa na mas malakas.

ang funny part is after ng lindol, aba naman! continue sa lecture tong prof namin. siguro may mga 2 mins. din bago i-announce sa PA na we must evacuate the building.

"to all students.. please go outside the building immediately.. to all students.. please go outside the building immediately.."

sabay tawa naman kami. "ser pano kayo? students lang pinapalabas eh.." hahaha. bleh! :)

and that's how the day went. huhuhu. pinakalma lang kami sa labas ng building, afterwards pinapasok na kami uli. cool diba? :)

Movie Mania.

weee! at last napanood ko narin yung movie na "enchanted". :) hindi naman ako ganun ka excited kasi hindi ko masyado kilala yung actors, pero keri lang! :) SO DISNEY talaga yung pagkakapresent ng movie. :)

naisip ko nga nun eh, bakit ang mga FILIPINO MOVIES, yung kapag "happy ending" na, yung part na sumasayaw na yung mga cast sa tugtog na "semi-corny", hindi maganda ang presentation? parang trying hard! pero nung sa enchanted, hindi naman sila mukhang tanga. infact, parang yun talaga yung mangyayari if ever fairytales will be made true. as in human flesh talaga at hindi cartoons lang. hehehe. :) watch it! watch it! certified "feel-good" movie. :)

weniwey, hindi pa jan nagtatapos yung kwento ko. napanood ko narin yung "the game plan". (another disney movie.) ayun talaga inabangan ko, buti nalang kahit nalate ako ng nuod naabutan ko pa sya sa movie house! ang cute din ng movie, it showed yung other side ni "the rock" dwayne johnson. hehehe. kakairita lang yung mga muscles nya sa katawan! eeeeeww. bato kung bato eh! haha. :)

pero kahit ano pa mang movie ang itapat mo, wala parin hihigit sa ONE MORE CHANCE! aba naman! team up pa lang, bea at john llyod? siguradong patok sa masa yan! :) oh well, hindi kao nakisabay sa maraming tao, pinili ko/namin talaga na yung alanganing oras manood para wala masyadong tiliian at para maka-emote ng todo! :) GRABEH THAT MOVIE! nabasa yata ng star cinema yung mga "emo blogs" ko dati kaya ayun! ginawan ng movie! hehehe. saktong sakto eh! yung kung pano nangyari, yung phasing, lahat na! (minus the "janus" friend and the eksena sa condo! wag ganun!) yung mga hindi pa nakakanuod jan, manood na nang hindi na ma-OP! :) hehehe. :)

basta isa lang masasabi ko.. "ako nalang.. ako nalang uli.." :)

It's Been A While.

tagal ko na di nag-blog. puro upload nalang ng pics. hehehe. sensya naman. feel ko kasi sa dami-dami ng kwento ko sa buhay baka wala nang bumasa ng blog ko sa haba! hehehe. but hey! im trying my best to summarize it para hindi boringsville! :)

my sembreak was SUPERB! as in ang saya saya! ang daming outings pati mga last minute gimmicks! sumabog na ang glorietta 2 wala akong paki, alis parin! hahaha! :) basta masaya! worth it ang LAST SEMBREAK ko. ang daming nangyari eh. secret na yung iba! :)

ang ngayong second sem na, at last sem ko na rin, exciting na hindi. syempre nakaka-excite ba ang schoolworks at toxicity? i don't think so! hehehe. pero mejo motivated ako ngayon. at yun ay dahil 95% yung paper namin sa feasib! woot! ang saya saya dahil lahat ng hirap nag pay-off! lahat ng bugnot days ko may pinatunguhan! at yun ay dahil sa teamwork ng cabuyao group! yeah yeah! go bords!

maraming activities ang nakahanda for our second sem, at lulubusin ko na lahat yun! from cheermania to BA week, hanggang sa mga kung anu-anong retreat at field trips! sama lang! GO! :)

so ayun! wala na ko masabi. kailangan ko na rin maglaba eh. hahaha! bye bye for now!

KITTEN ALERT!!

--> ang "meow dynasty" namin sa bahay ay nadagdagan nanaman ng 3 piraso! yun ay si shaider 1, shaider 2, at si annie! bakit yun ang mga names nila? abangan nyo nalang sa pics! hehehe! :)

LAGUNA! ♥

laa laa laa laa...

haaaay! whatta way to end the sem. isang malupit na getway sa LAGUNA with 4BA6! isang van, isang sportage, Php 600 per head, 5 kilo ng liempo, swimwears, GRANDMA, at ang "desire" to come.. ALL SET ANG OUTING! mga more than 20 din kami (21 kasi kami eh, so more than 20 na sya considered!) kaya sobrang saya talaga! bonding to the maxx, pati timelss ang mga moments. want a sneak preview? go!

laa laa LANGOY!

syempre sa swimming kami sobrang nag-enjoy, mula 3pm hanggang 5am! oha oha. todo kulubot na nag mga balat sa sobrang babad. partida HOT SPRING pa yun ha? eh hindi naman kalamigan lately diba? so ayun! tamang mga laro sa pool. pero ang pianak enjoy is yung "caterpillar" (taya si ey!) pati yung "basket tosses" (na nung una trip lang nila sharon, son, john, at marga!) masaya kasi super kulit nung boys! as in kulang nalang big noses at super red lips ay clown na sila! (peace brad!) basta. i enjoyed swimming. (kahit annoying na meron akong period. haha!)

laa laa LAMBINGAN!

ang daming "couples" na kasama. wala lang. seeing them, haaay! no comment! kahit gaano katoxic sa school, may time pa sila sa mga chorvahs nila. nakakaliw kasi parang bawat couple may kanya-kanyang "chorvah". may silentlang pero sweet. may casual-casualan lang. may LQ ng LQ! may PDA. ah basta. samu't sari! pero kahit ganun hindi naman na-OP ang mga walang partner. syempre masaya lahat! :) ang hindi nag-enjoy papatayin ko!

laa laa LASING!

syempre kami'y matatanda na, at pwede na uminom! hahaha. (ako po hindi!) Php 1,700 worth of alcohol! grabeh! kundi ka ba naman mawindang nyan eh. halu-halo na yun. san mig, red horse, grandma, lahat na. shenglot lahat eh! (lalo na yata si ey! haha! tulog pa ey!) kapag talaga bisyo na nila pinag-uusapan, ang lakas maglabas ng pera eh. so anyways, ayun. maraming alak natural marami ang napagapang, nahilo, at nalasing. haaay! magpasalamat kayo at may mga mabubuting loob ang nag-alaga sa inyo. hehehe. nakakatawa ang day after kasi sarap pagtripan ng mga lasing. kung anu mga ginawa nila, panu sila nakaligo at nakapagpalit ng damit. ang sarap mang-praning eh! hahaha!

all in all SUPER SAYA ng outing. i've cut my post short kasi ang hirap mag-type kung anu uunahin ko eh. whether or not nabanggit ko un dito, it will be kept in my heart! hahaha. basta! timelss moments! (lalo na ang picture ko with pher! hahaha. and syempre sa ibang boys narin!) sayang sana kasama si IVEE (yes! special mention!) kasi feeling ko hindi lang si son aalagaan dun eh! hahaha. pati para basag din si justin sa mga hirit! hahaha! (prime factorization!) oh sya sya. ako'y pagod na. pwede matulog? hehehe. nytie! babush! :)

p.s.: ish.. okei lang yun! andito si besfren melai.. picture picture nalang tayo with justin para masaya! jaaaaa-paaaan! :)

Konti Na Lang..

wooot! konti na lang at SEMBREAK na! ang saya! hindi na ko makapag-antay pa! pero syempre nakaklungkot din kasi 1 sem na lang ako tas graduate na ko (hopefully!) kaya ngayon "endure the toxicity while it lasts!" haaaay! pero don't worry! mas kering-keri na ngayon! saya-saya ng buhay eh. MAKULAY! (parang rainbow! nyahaha!) ah basta! :)

so ngayon eto nanaman ako sa blog. eh pano kasi ni-rush ko nanaman ang isang paperwork sa feasib namin, kaya ito at naglilipas ako ng stress. hehehe. naalala ko bigla na ampanget na ng multiply ko. hindi na updated yung pics, nakatambak nalang sya sa desktop sa bahay! (lagot kay dad!) haaay!

na-aadik na ko sa PSP! lalo na sa tennis! (kahapon lang ako nag-start ng character at rank 200 na agad! anu ba yan!) so ayun. parang gusto ko tuloy, kasi may psp slim na purple eh. pero syempre ang mahal pati wala akong pera. kaya hanggang hiram nalnag muna ako. nyahaha. sana may mag magandang loob na nilalang jan na bigyan ako ng psp! nyahaha! (asa boy!)

ayan ayan! anjan na mga ka-group ko. work work work. babayuu for now! :)

DALOOOOO UMUWI KA NAAA! :)

Missing My Girlfriends. :(

haaay! one saturday morning. ang sarap! walang iniisip na schoolworks (except entrep, pero minor lang!) tapos umuulan pa. haaay! sarap ng ganito. at wala pa namang "attack" si ama kaya okei na okei ang umaga! nakakain ng "hearty" na breakfast, nakapag-organize ng school things, nakapag-meditate (?), at eto nakapag-internet! (meaning hindi naglalaro ng CS si daddy! nyahaha! yeah!)

so why the blog? wala! kasi asa multiply page ako ni chasha (my fave site by the way!) at nagnanakaw uli ng pics for my planner and scrapbook, tapos ayun habang tumitingin ng pics.... NAMISS KO SILA!! huuuu. ewan ko ba! parang nung youth sunday lang magkakasama kami the whole day, tas after nun di na nasundan kasi BUSY na ko. kainis! pero pero pero dahil saturday ngayon, aattend ako ng choir para masaya! hehehe. (hindi nga lang 1:30. sorry ronald!)

feeling ko ang O.A. ko! hindi kasi ewan ko ba. namimiss ko yang mga yan kasi almost twice lang ata kami nagkikita every week! eh kasi nag-eenjoy ako kasama sila. napaka-diverse kasi ng mga pag-uugali, pero pag pinagsama-sama mo na hindi halata! if there's one thing that's common to us, un ang hobby namin ng "pagpupuna" ng mga tao sa paligid! hahaha! (MEAN GURLS!) hindi joke lang yun! :) ayan! kaya ako napapagkamalan laging TIBO dahil sa masyado akong "sentimental" pagdating sa mga friends ko na gurls eh. hehehe. (pero ang hindi ko matetake ay ang i-holding hands sila. eeeeww! kay bits pwede pa!)

nakakatouch lang kasi THEY WERE MY SUPPORT GROUP nung time na sobrang down ako. (emo days!) especially chasha and bituin! (kasali din si ate joj!) kasi they let me rant and rant and rant until i felt well. (alam ko sandali lang mga attention span nila kaya naappreciate ko talaga!) and now that i'm okei na syempre hindi naman ako magmamalaki at lalayo or iiwas or babaguhin ko treatment ko sa kanila. syempre love na love ko yang mga loka-loka na yan! hehehe. :)

so ayun lang. nag-inarte lang ako tungkol sa kanila. :) sana maiyak sila dito! :)

Bring It On! [Commerce Cheerdance Competition 2007]

september 23, 2007 ----> big day for me, for the JCBA dancesquad, for kuya ajjie (?), for our seniors and alumni, and for the B.A. community (nga ba?).
4AM gising na ko, to think past 1AM na ko nakatulog, ewan! laging may ganitong jitters every competition day! kaba, takot, excitement, yabang! lahat na naghahalo-halo! pero with prayers naman nawawala talaga ang lahat ng yan! isa lang mindset ko, TO HAVE FUN AND TO MAKE THE B.A. COMMUNITY LOUD AND PROUD! yeah! (ang drama! speech ba toh?)masaya naman ang buong event, kahit na olats yung parade dahil sa umulan ng walang warning! (kelan ba naman nagwarning ang panahon?) keri parin! :) bago kami mag-perform (kami kasi yung una.) may narinig ako from the juniors; "ate, intermission number lang daw tayo sabi ng ECO.." syempre nakakasad, kasi first of all, alam kong naghihina loob nila. secondly, such words.. nakakainis! kasi diba? oo na! kabado talaga kasi kami sa ECO, pero yung may ganun pa. kakaiyak. sabi ko nalang "hayaan nyo na sila, hindi pa naman tapos diba? wala pang judgement.." kahit paano naman kasi may friends ako from the other squad kaya hindi rin ako makapagbitaw ng salita. so anyhoo, the show must go on! dedma sa kaba!

masaya mag-perform knowing my family was there to watch me.(kahit na yung isa jan LATE na dumating! wala na ngang naabutang performance from any squad eh!) oo hindi uber big deal contest to, pero seeing them there makes me want to perform really really uhm.. HYPER? ewan! can't find the words. lam ko kahit ganyan yang mga yan, proud yan sa mga pinaggagawa kong tublings at bodywaves! nyahaha! (of course may ginagaya nanaman si ate kat na move ko diba? hahaha!) nagiging FAMILY AFFAIR na nga tong cheerdance competition eh, kaya nga napaka-halaga talaga sakin ng event na toh! sa pagsali ko dito, wala talagang pagsisisi! yeah!

so ayun, announcement na ng winners. syempre kabog factor na. napaka-WILD pa naman ng crowd ng eco kaya nakakasindak pa! (isa pa tong si mary jill! super tili sa eco! hmpf! hahaha!) so ayun, nakuha nila lahat ng special awards. (best pep squad, best uniform, pati best in commerce cheer!) heyon, kakasad kasi wala kaming nakuha, kaya dumagdag pa sa kaba factor yun! ngunit sadyang mabait si GOD! at kami ang nanalo! weee! kung susukatin height ko nun malamng 6-footer na ko sa sobrang taas ng talon ko. nawalan na kasi ako ng pag-asa afetr knowing na wala kaming nakuha ni-isang special award! pero naman.. as kuya ajjie said "marunong naman siguro yung mga judges eh.." so ayun! ang saya sobra! pressured kami kasi nga defending champs! at sa awa ng diyos, hindi napahiya ang gumawa ng banner na "3-peat! back-to-back-to-back champions". yeah! masaya kasi andun din ang mga seniors namin and ibang alumni! at nasa circle din sila nung announcement na, pati syempre nung kainan present din sila. haaay! nakakamiss sila. it just shows na hindi lang talaga sa cheerdance natatapos ang lahat! and pag-graduate ko, promise ko dadalaw and susuportahan ko parin ang JCBA dancesquad! :)

and that ends my blog! hehe. sa mga bumasa salamat sa tyaga! sa mga hindi, wala lang. go on! haha. :)

The Feeling Of Being Missed By Someone.

hello world! omg! this is it! this is finally is it! isang tulog na lang (kung makakatulog ako ng maayos) at cheering competition na. huuuu. super kabado talaga ako, ewan ko ba. naiiyak nga ako lagi kapag every after practice lalo na kapag nag-pe-pray na. eh kasi naman eh! ah basta.. LABAN KUNG LABAN! SO BE IT! :) pero excited din ako on how the competition will be tomorrow. kailangan i-treasure every moment kasi graduating na eh. hehehe. :) basta goodluck to all! good luck to JCBA dancesquad, and goodluck to the B.A. community! :)

weniwey, 2 days akong nawala sa school. hindi ako nakapasok dahil first, nagkasakit ako. tapos ngayon excused kami whole day kasi championship ng JCBA at SCARLET sa volleyball! (we won! yeah yeah yeah!) so ayun, at since ngayon nalang uli ako nakapag-YM. heto, isa-isang nag-p-pm mga blockmates ko. namiss ako ng mga mokong! 2 days daw kasi ako nawala. aaaaww. (i miss you too guys!) kakatouch kasi nung mga araw na wala ako hindi ko naisip na mamimiss nila ko. ambabaw ampf! basta salamat namiss nyo ko. may kiss kayo sakin sa GUMS! hahaha. :)

at syempre, mas masaya kapag alam mong miss na miss ka ng isang taong sobrang tagal mo hindi nakasama / nakausap. haaay! sarap ng feeling! hahaha. (ito nanaman ako umaaribba! hahaha.) basta *KiLiG FACTOR!* (hoy irish! mananalo parin ako sa bet naten! tae ka! die fish die!) basta hanggang kiligers muna. bawal boypren, matatalo ko sa pustahan eh! hahaha. bawal ako magboypren buong fourth year, yun ang kasunduan. kapag nanalo ako, great reward from ishie! kapag natalo ako. patay na! baka havaianas ang kapalit! huuu! :(

all in all masayang masaya ang friday ko. :) basta secret! masaya sya! at dahil yung sa simpleng bagay na maraming tao ang nakamiss sakin! INCLUDING SI ATEKOI! amishuu too ate kat! :) okei sige i got to sleep na. big day tomorrow eh. chillax! :)

.....

nakaaaaw! nakatulog ako at hindi ko natulungan masyado ang groupmates ko sa feasib. tsk tsk tsk. eh kasi napuyat ako nung sunday kakatelebabad tapos aga ko nagising nung monday morning. ang resulta, ayun plakda agad alas-dose palang! huuu. kakahiya kasi leader pa naman. tsk! babawi ako, bali for the next few days "sleepless nights" nanaman ako. (hello eyebags! welcome back!)

weniwey, masayang masaya ang group namin kasi.. MAY LAPTOP NA SI MARGA! yey! di na pulubi group namin. and makakagawa na kami anytime, anywhere. yeah! (yung akin kasi tagal dumating eh.) nakakatawa kasi kaming 4 ata buminyag dun, report agad sa entrep unang task nitong baby laptop ni marga. wehehe. :) basta! saya saya!

napapa "OH NO!" na ko sa mga kaganapan sa mundo ko lately. oo i am at peace pero.. subalit.. datapwa't.. ang dami paring "clouds" sa isip ko.. anjan yung feasib (mas nakakakaba dahil mejo patapos na sya kaya say hello to MAJOR REVISIONS na!) tapos yung SHOWDOWN (cheering competition na super kabado ako dahil sa.. basta!) and syempre yung paghanap ko ng bagong work (sana starbucks na talaga! pleeeease?) basta lahat ng toh hindi nawawala sa gabi-gabi kong prayers. mahirap na ang hindi humuhingi ng tulong, masakit malagapak! hehehe.

BUT THEN.. kahit may mga ganito akong "worries" may isang taong tila tumulong nanaman buhatin ang aking "burden". wala naman syang ginawa totally, basta anjan sya.. ewan! sumaya ako agad! at alam kong bawat halakhak ko ngayon ay "heart-felt" na! *KiLiG FACTOR!* pero sa ngayon ayoko sya pangalanan, ayoko magbigay ng "codename" at ayoko muna bigyan pansin ang bawat "specific" details ng kasiyahang toh.... BAKA MAUDLOT eh. basta masaya sya, masaya ako, masaya kami. ALIS SA TUNAY NA MUNDO! :)

" i'd rather have bad times with you.. than good times with someone else..

i'd rather be beside you in a storm.. than safe and warm by myself..

i'd rather have hard times together.. than to have it easy apart..

i'd rather have the one who HOLDS my heart.. :) "

A Bad Start?

hay naku! monday na monday and i'm feeling so down. wewan ko ba. kung gaano ako ka-happy kahapon (sunday's best!) ganun naman ako ka-sad ngayon. siguro first of all kasi i have. secondly, pag "i have" nagiging sooo emo ako! (welcome to emo-hood!) and alam nyo na ang kasunod kapag emo ako. walang katapusang blog about *toot*. hahaha. pero magpasalamat na ang lahat dahil hindi ako nakakagamit ng pc sa bahay, so NO TO EMO BLOGS!

una, kaya ako badtrip ay dahil nasunog ko nanaman (AGAIN! for the second time around!) and aking uniform. takte kasi yung plantsa may topak! tapos pangalawa amoy daing yung katabi ko sa jeep! tapos ang init-init pa kaya dagdag init ng ulo! haaay!

pero subalit napakabait ni Lord sakin, pag YM ko dito sa school, may dalawang tao agad ang bumuo ng araw ko! una si EY at yung pangalawa si KUYA NOEL!

si ey kada-log in ko sa YM pinapasaya na agad ako nyan! basta ewan kung anong mahika meron yan at natatawa ako sa kanya! weee! at ngayon papasok sya ng maaga dahil sinabi kong andito na ko sa school at dinalhan ko sya ng "chocolate truffles". basta yun, kahit paano masaya!

tapos si kuya noel kasabay na nag-pm ni ey, tapos chicka-chicka. basta good vibes ako jan kay kuya noel because of a favor i did for him. at sa sobrang successful ng ginawa ko, i got a reward! gift nya na sakin yung swimsuit na "binili" ko kay nessuh gurl! ang saya-saya kasi i TOTALLY luuurve that swimsuit! (so hot!) pati i don't look THAT fat nung sinuot ko sya. (i just have to work on my abs again.) so ayun masaya talaga.

sana lang mag-steady na tong mood ko. kahit na in a while 2 ang report ko (one for asian focus and the other for investment) which pareho ko pang hindi na-aaral uli. hehehe.

so ayun, babay na muna. baka ma-late pa ko eh. :)

How Could This Happen To Me?

*haaay nakuu! nang dahil sa comment ni jop.. hayan! na-LSS ako! bwehehe. supposedly ang title ng blog ko is "why me why me?" kaya lang dahil nga na-LSS ako, yan nalang! same difference lang naman eh! (waaaat!?) oh game na! :)

nagsimula ang september ng super saya.. pero parang bakit as the days go on, ang daming mga "pangyayari" na nakakalungkot. ayan ha? nalulungkot lang ako at hindi ako nagagalit! hhhmm.. pano ba naman kasi, ayoko na nga rin mang-away ng mga tao ngayon dahil nakaka-pagod din. sino bang hindi peaceful na nakakatulog kapag gabi? ako din naman eh. kaya ayoko nang mang-away. pero bakit kung kelan hindi na ko "game" mang-away, chaka umaatake ang mga public enemy? hhhmm..

anu ba ma-fi-feel mo kapag inaway ka (sa text) ng ex ng recent chorvah mo? eh hindi naman kayo! hindi naman din sila! so nothing wrong diba? WRONG! nakakainis kasi wala naman akong ginawang masama (kasalanan bang maging maganda?) sabay i got this text message from "the bitch" telling me na "feeling-gera" daw ako kasi kala ko daw mahal ako ni "chorvah" eh pampalipas oras lang naman daw ako dahil hindi maka-get over sa kanya. ako naman parang "duh! anu ka ba? 2005 pa naging kayo at 3 months lang kayo!" tae! nakakaasar talaga. pero dahil nga nagtitimpi ako, hindi ko pinatulan ang text. one time ko lang binasa and then erase agad para hindi ako makareply. at hindi pa sya nakuntento dun, nagkampihan pa sila ng kapatid nyang bading at yun naman ang nang-away sakin, telling me naman this time na "pera lang habol nya sayo." ako naman natawa dahil "pera? asan? ako nga di makabili ng skinny jeans ngayon tapos pera pa hinabol sakin?" takte ang funny talaga! pero ayun, syempre kasi nakaka-sad yung may umaaway sayo. ang babaw nga eh. SO HIGHSCHOOL talaga ang ganitong mga pangyayari, kaya nga ayoko nang patulan dahil tapos na ko sa stage na yan!

and then it hit me! naalala ko yung sinabi ni kuya noel sakin "ang isang bagay, kapag hindi nagsimula ng maganda, hindi pagpapalain." nakaaw! is this a sign? eh naman kasi kasalanan ba talaga maging maganda? (kapal ng mukha mo pochay!) so ayun, kahit may mga ganyan na kong naiisip go parin sa chorvahness.

pero, ang hindi ko na mapapagbigyan ay ang siraan pa ko sa isang tao! takte, gamitin ba lahat2x ng nakaraan ko para siraan ako kay "chorvah". well, in all fairness alam naman nya yun mga yun dahil barkada nga kami, kaya lang i-exagg ba naman ang kwento at bigyang kulay ang mga "non-sense" na bagay. haaay! ewan ko ba! ang pinakamasakit na sinabi nya sakin (ni chorvah ha?) 'totoo bang kaya ka ganito sakin dahil gusto mo kalimutan si ****?' (oha! at kilala nya diba!) sabi ko naman.. syempre hindi, kaya nga hindi ako nagmamadali dahil ayokong ganun yung mangyari diba? and then, i cried! nakakaiyak kasi "AKALA KO BA MALINAW NA LAHAT?" ayun. nabuyo lang ng mga tao bumigay na agad! oh well. siguro nga hindi na muna dapat!

nakaka-sad kasi i'm starting to be happy again tapos somewhat another person just broke my heart AGAIN into finer pieces! (binasag na nga nung isa, dinikdik pa nung pangalawa! takte!) ayan! so much for the chorvahness and the kilig factors! waaah! pero.. *flips hair* life must go on. isang bagsak ng iyakan lang yan! and then wala na! hopefully! hahaha.

so ayan! sana mamahinga muna ang "landi" factor ko nang wala na kong problemahing iba jan. chaka hindi lang dahil sa mga boys ang recent "fights" ko noh! minsan sa school, simpleng barahan na nagkakapikunan, dala narin ng toxicness. tapos mga issues sa gilid-gilid! basta marami-rami rin sila. sana wag lang tamaan ng magaling at pagsabay-sabayin silang lahat!

*ALL FOR THE LOVE OF KRISPY KREME*

my first ever dare: i-post sa friendster ang pics namin ni chrovah at gawing "in a relationship" ang status ko at lagyan ng pamatay na shout-out! :)

nung una talaga ayoko. kasi nga baka-lumaki ang issue tapos baka lalong mawindang si guy! pero dahil inspirasyon ko si BITS sa mga dare-dare na yan at mahal ko ang KRISPY KREME napasubo ako! :) kaya nga yung mga bumisita sa friendster ko, sorry kung nabigla kayo! dare lahat yun! bwehehe. at dahil sa dare na yun, umalma ang "bitch" at ang kapatid nyang bakla! hehehe. pero dahil nadeliver na ang krispy kreme ko nung isang araw, tapos na ang bet. binura ko na sa friendster. at lahat-lahat ng toh tapos na rin. nagtext na ko sa kanilang lahat na gusto ko na ng peace of mind. hindi ko na sila gagambalain pa at pwede na sila magmahalan maghapon! takte!

kaya nga nabuo ang katagang 'KUNG AYAW MO NA SAKIN... AYOKO NARIN SAYO!' (take note! dalawang "whappak" na beses ko na ginamit yan!)

*the end*

What's Up?

huuuwaaaat!!! look at the time naman. kamusta naman? 3:30am na at heto parin ako sa tapat ng pc doing our financials. nakakagingging! pwet! ang hirap hirap. (super lost pa naman ako sa accounting. kaya nga hindi na ko nag-major diba?) well anyways, kahit na nagkakaganito na kami, nakukuha pa namin gumawa ng achechenes sa friendster, myspace, multiply. etc. hahaha! ang sipag! tapos nanonood pa kami ng mga movies dito sa TV, tapos foodtrip. haaay! kala mo slumber party lang! pwet! (kaya walang natatapos na matino eh.) well, gusto ko lang magkwento ng magkwento kasi ang tagal ko hindi nakapag-internet tapos andaming "bloggables" sa buhay ko lately. (pero syempre konti lang kwento ko. hihihi!) simulan ko na? game!

*punching papers*

simula ng binigay nila ate joj & kuya jeb yung alphabet punchers, napapagtripan ko na sya lagi. wala lang. mga pina-punch ko lang sa colored paper puro melai melai melai sweetie dearie. basta achechenes! tuwang tuwa talaga ko dun eh. kahit magkakalyo na kamy ko okei lang! at least creative ako. (wala na sa lugar minsan!)

*gutom ka? itulog mo nalang yan!*

almost 3 days din wala si mama sa bahay kasi nga nasa ospital sya taking care of my ate kat, so in short home alone ako with dad for whole 3 days. (and it wasn't fun at all!) parang ako yung naging instant mommy ng bahay. lahat ata ng ginagawa ni mama ako gumawa. (di naman sa nagrereklamo, pero napakahirap pala. kakapagod. galing pa sa school yun ah! mga around 8pm.) tapos super wala na kami makain ni dad dahil walang maluto. lahat nagyeyelo pa, tapos wala nang mga canned goods, tapos walang pambili sa jollibee or mcdo man lang. kaya ayun, kung gutom ka matulog ka nalang. ako nga tubig pati apple lang eh. pati pancit canton kapag sinipag bumili sa tindahan. mabuti pa ang mga alaga sa bahay may dogfood. :) basta super funny kasi si dad sanay ng laging kumakain, ayun napa-diet ata ng di oras. bwehehe.

*HELL WEEK!*

itong week na toh ang pinaka toxic sa lahat. sabay sabay ang reporting namin sa almost lahat ng subjects (cabuyao group) tapos sumabay pa ang financials ng feasib namin. super parusa talaga anu beh! kakasar! pero pero pero kayang-kaya naman dahil.....

*how do i breathe?*

ang saya saya ko kahit toxic na toxic na ko. weee! totoo pala na when GOD takes something away from you, HE is going to give you a BETTER one. hhhmmmm. ah basta! super happy. how do i breathe nga eh! itong kantang to siguro was made for me. for you. for us. haaaay! *kilig factor!* basta basta. happy ako. blooming ako. marami akong friends. okei na ko dun! :)

at dahil jan i need to cut this short na. kasi nagkakagulo na tong groupmates ko. kulang sa tulog, inaatake na ng kani-kanilang mga syndrome! haha. oh sya sige. next time. chaka na ang mga *kilig factor* factor kapag ready na ko, pati kapag nanjan na, pati kapag okie na, pati kapag sure na! basya some other time. babayuu! :)

Yay For SEPTEMBER! :)

yey! september na. simula na ng "ber" months. ibig sabihin malapit na uli ang pasko at mabilis na ang mga araw. :) ang saya saya kasi i know that my september started just right. weee! happy days. better days.

*sonickles SUPER PARTY*

napadpad kami ng antipolo ng di oras dahil sa celebration ni son for her 20th birthday. (nag-surprise party na kami sa kanya kahapon pero ito ang official party nya. sa bahay nila.) tapos ayun, kahit malayo at nalipasan na kami ng gutom GO parin. sulit naman ang punta namin dahil bukod sa masaya ang "bonding moments", masaya rin ang kainan (kahit na medyo naparami ata ako ng kain.) at enjoy ang picture taking! (see my album : PARTY NI SON!) so ayun basta ang saya saya saya saya! :)

*super shopping @ VENTE*

bago kami pumunta antipolo bumili muna kami ng gift for son, napadaan kami sa VENTE along shaw blvd. since tipidtips kami ngayon, we decided na dun nalang bumili ng gift for her. :) tapos sa tuwa namin pati kami napa-shopping na rin, mga butingtings, kakikayan, at kung anu-ano pang chenes. :) tapos since natuwa kami sa shop na yun dun nalang yung meeting place namin. medyo 1 hour din kami nag-stay dun akkahintay kay EUCHA! (tsk. always late!) basta, kahit matagal masaya parin.

*MARK ANDREW LIM UN*

masaya din kasi "bati" kami ni mark ngayon. haha. hindi ko sya inaway, hindi nya rin ako inaway. pati may picture pa nga kami togetehr sa fone nya eh. sya pa nag-alok! hahaha. :) tapos sa lahat ng pics ko sa bahay nila son epal sya sa gilid! bwehehe. ah basta! masaya. sayang nga sya lang sa barkada nila yung nakapunta eh. (wala si papa EY!) so ayun, kahit na sya lang oks na rin! :)

*PINK GUY!*

hay! kung meron super kilig factor ito na yun! ang saya saya saya talaga! nagtext sya sakin! whaaaat!? (super tagal na kasi mula nung last etxt nya. basta masaya!) tapos may something sa text nya na super KILIG FACTOR talaga. nalalaglag ang puso ko! bwehehehe. sabi ko na eh, september is our CHORVAH month talaga. haha. *peace! joke lang!* basta ayun. pagbigyan nyo na masaya lang ako eh. hihihi. :)

*feasib nights 3*

at ngayon andito ang cabuyao group sa mandaluyong, at syempre just like the same old feasib nights, nagkukulitan muna kami bago gumalaw! ahahahaha. :) masaya talaga kasama tong mga toh! walang katulad! :) at kaya ako nakakapagblog ngayon ay dahil busy-busyhan sila sa pagdidiscuss ng aming financials. (haha. whatta leader talaga ko! tamad! tsk.) wala pa si eucha dito, nagparty people pa sa malate ngayon, sinundo kasi ng boylet dito eh. pero mayamaya babalik na yun! hihihihi. :)

at ngayong nakakahalata na sila i need to cut this short na. bwehehe. basta masaya ang pasok ng september. sana sa inyo din! mwah! babayuu! :)

DALO I MISS YOU! :) (sakaling magbasa ka ng blog ko ulit!)

A Thursday To Remember! :)

waah! tagal tagal ko hindi nag-blog! nakakamiss. wuuuu. feeling ko addict na yata ako i-publish sa madla ang mga kaganapan ko sa buhay! oh well.. pasensya naman! I'M JUST SIMPLY HAPPY! wehehehe. (lalo nang alam kong ang ganda ganda ko talaga ngayon! weeee!) well, hindi ako ang nagsabi nyan ha? maraming tao ang nakakapansin nyan! and believe me hindi ko alam paano mag-react sa "sincere" na complimets. hahaha! (baliw ang gaga!) ah basta, katulad nga ng lagi kong sinasabi kay chasha.. "masaya na ko nang maganda ako!" yea boi! :)

*JCBA vs. SCARLET*

takte! third game namin kanina sa volleyball, and natalo nanaman kami. huuuuu. naaawa ako kasi alam kong FULL EFFORT yung mga teamates ko tapos natalo kami. (BOO ken valencia! hahaha. peace tayo ken!) pero syempre sa bawat laro naman may talo at panalo diba? masakit lang kasi 2nd time in a row namin maging loosers. huuu. pero weniwey, babawi yan sa sunday! yeah! talunin ang PRE-COM! woot! :)

*GO RIZZA FIGHT!*

kanina, nahuli lang kami ng onting minutes ni irish kaya hindi namin nasaksihan ang laban ni rizza! wahehe. basta, may kaaway sya. syempre sa bawat away ng mga girls hindi nawawala ang mga sigawan, duruan, murahan, at SABUNUTAN! although "kwento" nalang naabutan namin, sayang talaga! wala tuloy documentation! tsk tsk. naabutan namin kasi aregluhan na. haaay! di bale rizza WINNER ka parin! mas marami nahablot mong buhok! hahaha. ganda mo gurl! mejo matapang ka pala noh? :)

*ATE KAT'S BIRTHDAY*

yeah yeah yeah! birthday ni ate kat ngayon, kaya HAPPY BIRTHDAY ATE! sa mandaluyong kami nag-celebrate kasi ang gulo-gulo sa bahay eh. tapos ayun, may chocolate fountain, tas maraming maraming pagkain (buti hindi ako inatake ng bulemia!) pati masayang KANTAHAN! wehehe. "extreme.. extreme.. magic sing!" ah basta! ang saya saya kumanta. lalo na yung mga kantang masaya kantahin! basta! oks na oks ang family affair na ito! talagang kahit 10pm na ko dumating sa mandaluyong, oks parin! weeee.

*JOJIEJEB'S SURPRISE!*

pagdating ko ng mandaluyong, andun si ate joj at kuya jeb. ayun chikahan ever! at syempre, nachenes ko sila about their HK trip. tapos biglang may inabot si kuya jeb na pink plastic sakin, tapos pa-cute pa ko, sabi ko "anu toh?" (pero alam ko nang punchers yun!) tapos i opened it and POOF! ALPHABET CRAFT PUNCHERS! weee. ang saya saya talaga! natutupad talaga ang mga pangarap sa ngalan ng mga bituin sa langit! yea boi! ang saya saya talaga! alam ko kasing super mahal yun eh kaya kay kuya jeb ko winish yun! (hehehe!) at ayun, after ilang months.. CHEDENG! dumating din! kailangan pa palang dumayo sa ibang bansa mabili lang yun! bwehehe. sabi ko nga kay ate les eh "kapag ako nagkaron ng bagong boypren susulatan ko gamit ang craft punchers!" hahaha. sabi nalang nya "GOODLUCK sa kalyo mo!" weee. again salamat salamat salamat ate joj and kuya jeb! mwaaah! :) ayan! sasaya sasaya sasaya narin ako. :)

*SOUL SEARCHING*

inaatake ako ng insomnia lately. kahit gusto ko matulog ng maaga hindi ko magawa. nakakainis. kaya kapag wala akong magawa, nag-so-soul searching ako. paano? wala. bubuksan ko lang yung bintana ko ng konti tas titingin dun! basta. masaya dahilandami kong nakikita. (pati yung lalaking kukuha ng brip sa sampayan ng nakatapis lang! hekhek!) basta masaya. at least hindi na ko nag-e-emo emohan jan! hahaha. *flips hair* ganda ganda ko eh! :)

ayan.. dahil super kapal na ng mukha ko titigil ko na itong post ko. babushkie for now! mwah mwah mwah! (uy! ang sweet ko!) ge.. byebye! :)

You've Made Me Stronger

halluu world! wow! namiss ko mag-blog ah. ang tagal-tagal ko hindi nakagamit ng pc.

reason 1: nasa baba na kasi yung pc. sa alanganing lugar. hindi comfortable.

reason 2: si dad 24/7 sa pc. dota, counter strike, surfing, yahoo games! lahat na. hindi ako makasingit kahit school work.

reason 3: alanganin ang height ng kinalalagyan ng pc. kapag stool ginamit ko, masakit sa kili-kili magtype. kapag normal upuan masakit sa likod.

pero kahit na ganyan ang sitwasyon hindi ko na mapigilang hindi mag-blog at magpost ng pics. ang dami-dami nang nangyari sa buong week ko eh. hehehe. at matuwa kayo dahil karamihan nito ay masasaya. (goodbye emo days!)

pero hindi ko na iisa-isahin ang mga pangyayaring yun dahil baka-mabato kayo. pati baka yung iba hindi makarelate. hehehe. basta okei sya. masaya ako! at masaya si mama para sakin dahil masaya na uli ako.

what about the title? hhhmm.. what can i say? sabi nga nila diba? "kapag nagsara ang pinto, may mga bukas na bintana naman." or is it "kapag may nagsarang pinto, may panibagong bubukas." basta something sa pinto! tapos! ayun anyway, kaya nga siguro naging "SUPER FAST" ng aking recovery ay dahil narin sa mga taong tumulong sakin. yung mga taong nandyan nung 'mahina' ako. yung mga taong nagtiyaga sa mga iyak at reklamo ko sa buhay. basta lahat-lahat sila. super salamat. and what do you know? within 2 weeks ay napabuti na ang kalagayan ko. (akala ko ipapadala na ko sa states para makalimot eh! hahaha!) so ayun, kaya ngayon dedicated sa kanila itong post ko na toh! (halaa! sige hanapin nyo name nyo ha?) nawa'y "mahipo" mga kalooban nyo! GAME!

*GOD*

>> ang tunay na nagbigay ng kalakasan sakin. thank you po sobra! sa lahat-lahat, kahit matigas ulo ko, kahit pasaway. hehehe. thank you din po sa pagdinig ng prayers ko. :)

*kuya noel*

>> sino pa naman ba ang mauuna sa mga chismis at intriga? syempre si kuya noel yan! hahaha! *peace bro!* syempre sya ang nandun nung "live performance" ng drama anthology ko, malamang sya una makakaalam. hayun. maraming insights ang napulot ko sa kanya. (kahit hindi sya sanay mag-advice sa mga ganitong topic..DAW!) kahit nung una sarado utak ko sa mga paliwanag nya dahil hurtful pa ko super. siguro sa kanya yung pinaka-mahirap na stage. syempre hindi pa ko makikinig nun dahil ang gusto ko lang ng mga panahon na yun ay umiyak, umiyak, at umiyak pa! basta kuya salamat! :) (naka-save sa archives ko yung mga pangaral mo sakin para pag nakalimot ako babasahin ko uli yun!)

*mama ko at ate ko*

>> nung panahon na hindi ko na talaga kaya, "dumulong" na ko kay inay. (read my past post.) at napakalaking tulong naidulot nun. hindi ako nagkamali sa paglapit sa kanya. basta super mom i luuurve you! same with ate, yung mga comforting words nya (kahit sa comment lang!) nakakalakas ng loob! and same thing with my other ate, silent pero alam ko may care din sya! basta inspirasyon ko yang 2 yan para maging strong pa!

*cha & bits & ate jojie*

>> salamat gurlfriends for that "back up"! kahit na ginawa nating 'chickahan portion' ang debut ni anne, masaya ako kasi nagtiyaga kayong makinig kahit na alam nyong paulit-ulit na ko sa kwento at paulit-ulit na kayo sa kakasabi ng "ok lang yan." hehehe. mahal ko kayo GFies! (tama ba spelling cha?)

*steven james*

>> sabi ko naman kasi sayo ikaw talaga crush ko eh! kaya nga ako naka-move on agad dahil anjan ka lang eh! i CRUSH you binoy! ikaw nalnag pag-asa namin ni bits maging contado, kaya tanggapin mo na ang super offer namin na super girlfriend! wehehe. :)

*daddy mikko & bes*

>> hayan! dahil sa ginawa naten 'bonding session' nung bumabagyo, naging ok ako kahit paano! wehehe. enjoy talaga yun! basta lam mo naman kung gaano kasaya yung panahon na yun diba? pati nakakatuwa kasi kung hindi pa ko sa inyo nag-open, hindi tayo magiging super duper close! wehehe. next time pag kayo naman may prob sa bahay naman namin tayo! wehehehe.

*kuya jay*

>> bakla ka! salamat sa kaliwa't kanan na sampal, sa pagyugyog, at syempre sa HUGS! waaah! salamat sa advice ha? lam ko hindi ka biased kahit na lam mong gurl (ay bakla pala!) ako! salamat talaga kuya jay! huuuu. kala ko pa talaga nung una di kita makakasundo eh. :) i was wrong and im sorry!

*son*

>> seatmate! salamat sa iyong balikat (kahit mababa) nung panahon na umiiyak ako kahit kailangan mag-aral! wehehehe. salamat sa pangaral na "hindi lang ikaw ang dapat happy!" i luuurve you son.

*irish, ivee, marga, jill*

>> salamat dun sa mga attempts nyo para maging ok ako pati sa mga patawa sa likod ng pag-iyak. pati sa "GIRL POWER" na advice. wag kayo mag-alala, naalala ko na MAGANDA pala ako kaya hindi ko na kailangan umiyak! yea boi! :)

*mar-b*

>> kung di dahil sayo, hindi alo magiging strong. mas weak ka pa sakin eh and i think kalingan mo ng help namin kaya hindi pwedeng weak tayo pareho. hehehe. fight lang barbie! kaya mo yan! ako nga nakaya ko eh!

*michael torres*

>> dun sa bonding sessions naten sa MRT, kila ey, pati during trainings. hay! salamat dahil hindi napagod tenga mo kakakinig sa reklamo ko. at ni-lift mo pa ko! masaya na ko dun! hehehe.

*EDWARD ALLEN ESPINO*

>> itlog! ate ka! nang dahil sayo nag-iinit ang paligid kasi YOU ARE SO HOT! hahaha. salamat sa patawa mo pati sa pag-sama mo sakin mag-KISS! hahaha. soul searching tayo sa sahig nyo!

*LEANDRO S. CABRERA*

>> pagmamahal ba? walang katapat ang kay dalo! wahehehe. kahit mapuyat puyat na yan nag-uusap pa rin kami nyan. hindi nagsasawa sa mga reklamo ko sa buhay. kahit pinagtatawanan ako nyan okei lang! at least sa pag-iyak ko napapasaya ko pa pala sya! hahaha. partida nasa dumaguete pa yan, eh pano nalang kung andito pa sa manila yan? baka naubos na namin isaw at banana shake sa UP diliman! weeee! (batiin nyo kami sa september 6. 3rd monthsarry namin! hehehe.)

*berber & vani*

>> mga baklita! salamat sa mga comforting HUGS and advices and pagpapaalala na ako si MELAI GURL ang KILABOT NG BA6! wehehe. (sayang talaga yung ms. JCBA noh?) basta thank you!

*he who must not be named!*

>> syempre kasama ka dito! at ikaw ang finale. salamat dahil sa kabila ng lahat-lahat ng ginawa ko andyan ka parin. saludo! tsk. salamat sa pagpulot ng pira-pirasong parte ng "heart" ko. ingatan mo yan, malay mo ikaw na ang muling bumuo nyan! yikee! *kadiri! ang mushy!* pero nagkaintindihan na tayo diba? antayin mo ko after ng masterals ha? hehehe. :) loko lang. *peace*

--> at kung may nakalimutan pa ko thank you thank you. sa pagtapik sa balikat (kahit nakakirita), sa haplos sa braso or sa mukha, sa pagsabi ng "ok lang yan", sa mga texts na nakakinspire at nakakatawa, sa lahat! super salamat!

and with that i end this post, my emo days, and my PAST. welcome the new melai gurl! hehehe. 20 na ko. bagong buhay na, at kailangan ito magsimula sa sarili ko.

*exag ata post ko! feeling ko last will ko na toh eh! hahaha. *katok*

Longing.

"if you want me to go, then say it. if you want me to stay, then show it. don't be afraid. don't break this heart of mine. now's the time, if i'm right, then we've come to the end of the line. :( "

if i were aware where that line lies, then i would have been prepared that somewhat i was near the end of it. I AM TRYING so hard to forget you, and yet, the memory keeps hunting me. i know i know i should ignore it, but, it just seems so hard to do. i feel so.. so.. *blank*!

it wasn't just any relationship. (believe me!) hindi lang naman kasi "boyfriend" nawala sakin eh. best friend, dada, partner in crime, iyakan, baby, at marami pang iba. sabi ko nga he's my "everything-on-it" pizza! hay! kaya siguro ganun nalang din talagang kahirap bumitaw agad. mukha nga akong tanga eh! hindi lang tanga bulag-bulagan pa. anu na ba kasi kailangan ko ma-feel? kairita na eh. ayokong-ayoko nacoconfuse eh. kasi naiisip ko, kung ganun nalang kadali bitawan lahat yun ibig sabihin walang kwenta yun? i believe not.

pero sabi nga ni kuya noel sakin (at hindi sya mahilig mag-advice kaya naappreciate ko talaga!) na kung naniniwala parin daw ako na kami nga eh i'll just have to pray and have faith. kasi daw kahit walang efforts from both parties eh maibabalik yun. kung ayaw ni GOD wala na tayong magagawa, kung papayagan naman nya eh di maghintay nalang. patience is the key. (eh wala ako nun!) so for now. i'll just have to continue my life.... without him. sabi nga nya, mahirap talaga gawin. basta daw i'll just ahve to keep in mind that "no strings attached" means back to ZERO! as in wala! kalimutan ang lahat-lahat! (mahirap oo!) and always be on the safe side, dahil itong time na ito yung pinaka-crucial dahil masyadong "fragile" ang mga emotions. kaya ayun. bahala na si GOD. naniniwala parin ako, pero kung wala na talaga sana patigilin narin nya ko kakapaniwala sa kung anu man.

mahirap kasi yung naka-hang. ewan ha? pero sa kahit saang bagay naman diba mahirap talaga yun? hindi makagalaw kasi naka-hang. hindi maka-urong, wala. kaya nga i keep praying ng "better days" para naman kahit baby steps umuurong na rin ako. naglolook ahead sa "end ng tunnel" pero patuloy na lumilingon sa iniwanan. hay hay hay! prayer warriors.. please ha?

basta. kaya toh! iwas "sentihan" nalang muna. linisin mga dapat linisin. itabi, itago ang mga bagay-bagay. para mas madali! hahaha. in short maglinis ng kwarto! hahahaha. ah basta yun na! sige sige at nangaagaw nanaman tong si dad sa pc. ciao!

Kaibigan. Tara. Usap Tayo.

wala nanamang magawa. umuulan. walang pasok. katamad kumilos. hindi makatulog kahit masarap matulog. at hindi makakain kahit masarap kumain. hay! anu beh? kelan ko ba uli masisilayan ang UST, ang commerce building, ang 4ba6, ang dancesquad, at syempre ang aking crush na si CHESTER TAYLOR at ALBERT GO! nyahaha. (puro athlete ah!) weniwey, basta i soooo miss school, i miss the "toxicity" and the "semi-annoying" professors and blockmates! harhar! (kasama ka dun LIM UN!) so ayun. blah!

ayoko masanay sa mga ganitong "lazy mornings". why? kasi pagnagkapasok nanaman mahirap uli mag-adjust. although masaya kasi maaga na talaga ko nagigising. sana lang kasi wag naman as early as 6:30am eh noh! tae! ang haba ng araw. hihihi. nauubos agad ang mga dapat gawin.

weniwey, sabi nga ni dalo, baka nga kaya laging walang pasok is kasi daw binibigyan daw ako ni GOD ng time to really think. i-assess uli ang sarili, and i-maintain ang focus. kumbaga, para pag balik ko sa school, study mode na uli. iwanan na ang "drama" sa bagyo at ipatangay sa hangin. yeah! astig. "sige lang, sandal ka lang at wag mong pipigilan. isigaw mo lang ang lahat sa hangin, iiyak mo lang ang lahat sa akin." ayan ang paulit-ulit nyang kinakanta sakin habang magkausap kami sa phone. (di na nga nakakaaral ng chem yun kakakulit ko sa kanya eh.) tas ang reply ko naman ay "tuloy parin ang awit ng buhay ko, magbago man ang hugis ng puso mo, handa na kong hamunin ang ating mundo, pagkat tuloy pariiiiiin.." ayan! napaganda pa naman ng boses namin kapag nagaasaran sa phone! sabi ko "kulang nalang yung kotse pati U.P diliman okei na eh!" at ayun, biglang namiss ni loko ang isaw at banana shakes. :D

i feel better today than yesterday. achievement ko for the day? hindi ako umiyak. 2 consecutive days na. i mean hindi ako umiyak physically, gets? ah basta no tears! ito ay dahil sa mga taong, umaalalay sakin na hindi na muling madapa (at madungisan!) literal! muntik na kong madapa sa putikan kanina dahil ang arte-arte ko at sinuot ko pa yung "highs" ni ate les eh umuulan at nakapambahay lang naman kami! (natatalsikan kasi ako pag naka flip-flops lang.) ito kasing sila mikko napakaharot sa daan! hay! :D mapapasigaw nanaman ako ng 'paksheeeeet!' nito ng wala sa oras eh. (at wala sa POISE!) hahaha.

so ayun, i've spent the whole day with my kada. kada ko dito samin. all boys. ako lang bakla. wala kay mommy yun dahil kilala nya isa-isa yung mga yun at kilala nya mga magulang at alam nya san nakatira kaya no worries sya. so weniwey, second time na namin uli mag-bonding (kahapon kasi major road trip kami!) tas ayun, kwentuhan sa life, asaran, nuod dvd, dotahan, ps, basta lahat ng "lazy mode" na ginagawa ng boys! nagluto na sila ng meryenda. hindi ako interesado kaya hindi naku nakigulo sa pagkain. isusuka ko lang yan! :D

mabilis naubos yung food, parang tinangay ng bagyo! at si mikko lang ang naiwan sa table. tinawag nya ko para kumain, but i said no. sinabi nya nalang "lumapit ka nga dito!" at dali naman akong pumunta. "magsalita ka na nga? anu problema mo ha? yang ganyang mukha mo familiar sakin yan! ganyan ka naman eh. lumalapit ka lang samin pag may problem ka!" "hoy hindi ah! ang sama mo! weniwey..ganito kasi.." and i've told him everything magmula nung simulang-simula hanggang katapusan. with all honesty, hindi edited, hindi dagdag bawas. wala akong mapapala kung mag-iimbento ako ng kwento. (hindi ako umiyak!) and after na magkwento ako (at matuyuan ng laway!) biglang tumawa ang loko, hindi lang tawa kundi halakhak. bigla nyang tinanong "nakatago pa ba memorabilias naten sa inyo?" "oo naman. bakit?" "punta tayo sa inyo kunin naten tas balik tayo dito!" and so we did. hindi ko alam anung plano ni loko pero ginawa namin, pinagsunod-sunod yung mga letters, at kung anu-anong achechenes. (it was kind of fun kasi ang 'gayish' eh! imbes na naglalaro kami ng ps ayun kami at nagpapaka-mushy pillows!) tas isa-isang nireview. "hindi ka ba napapagod? nagrereview ka na for your exams tas rereviewhin pa naten past naten?" "manahimik ka!" antaray ng lolo! tas ayun. after we've finished he said.. "see? see? same lines, same script! same delivery!" napanganga ko. oo nga! parang replay, iba nga lang leading man ko! same movie ika nga namin! pero sabi ko wala silang resemblance.

anu nga bang ibig sabihin nito? nakakatuwa dahil yung mga binitiwan kong salita dati sa kanya, hindi rin pala nagkatotoo. i mean, some did went well, pero yung mga "hihintayin kita.." "hindi na ko magbbf ng iba.." at kung anu-ano pa hindi naging totoo! oo we still value yung "favorite bf/gf" na terms namin pero secret nalang namin yun kasi baka makasagasa kami. basta all he said was nasasabi ko lang daw lahat ng toh dahil nasasaktan pa ko ngayon at i wanted to relieve my pain. may psycho factor daw! (takteng tao kasi toh! tingin talaga sakin psycho! pati pagkain ko psycho! pati pag-me-make up ko! lahat na!) sabi pa nga nya hindi daw talaga ko nagbago, mas naging matured ng onti yung pag-iisip pero i'm still "pochay" to him. yung once daw na "so highschool" nyang gf na nagdalaga na daw! hay! kakatuwa kasi nung narinig kami ni bes, biglang lumapit tas sabi "alam mo, prinsesa ka dito kahit anong gawin mo! magkaron ka man ng prinsipe wala kaming paki!" aaaaww.. ang "gayish" talaga ng mga toh! basta i'm just feeling better dun sa ginawa namin ni mikko. (and sorry naman, ako lang ang hindi pinagseselosan ng gf nya! bwhehe!)

siguro nga kaya nangyari toh para din mas bigyan ko naman ng halaga yung iba kong relationships. (friends, family, others.) like for example kay mikko, ex ko sya. alam din nila kath kung panu ako nahirapan sa kanya. first time ko rin nag-open kay ate les tungkol sa relationships nung nanghingi ako ng advice tungkol kay mikko. mga first achechenes sa kanya galing. all the while kala ko kaya lang kami naging ok kasi kailangan maging professional (sa SK kasi mahirap may conflict! pati sa kada.) pero hindi pala. we're still the same, sabi pa nga nya "kala ko ba ako dada mo pati besfren? see? see? sya pla yun!" and then we laugh. he still cares kasi daw talaga sabi nya, and sabi nilang lahat, ako lang daw ang naiibang girl na kaibigan nila. kung mga sira-ulo nga sila nanligaw na sila lahat sakin, pero mas masarap daw akong barkada! WELL, MAS MASAYA TALAGA AKONG KABARKADA PERO NAMIMILI AKO! HAHAHAHA.

kakatouch kasi kalalaking tao nitong mga toh pero ganito sila ka-sensitive. minsan din kasi sakin sila nanghihingi ng advice sa mga gf nila. :D ah basta! bakla o hindi, wala akong paki! friends are friends.

hindi ko pa uli nakakabonding mga gurlfriends ko sa church kasi super busy eh. pero in time, say SEMBREAK, (except for chasha!) ay makaka-uber bonding ko na uli sila! bwehehehe. go gurls! alam ko namang picture picture lang ang remedy ng lahat ng ito eh! hahahaha. mwah! mwah!

ayun! kaya kayo, kung may mabigat kayong prob.. kaibigan tara! usap tayo! mga totoong kaibigan lang ang nakakaalam ng totoo mong nararamdaman! hehehe. ah basta! i luuuurve them! all of my friends i luuurve you with all my heart!

and with this blog, masasabi kong, finally.... I AM BEGINNING TO BE HAPPY AGAIN! better days! ciao!

Bakit Nga Ba?

isa rin ito sa mga tanong na lagi kong iniiwasan ngunit pilit na sumisiksik sa utak ko. hhhmmm. bakit nga ba? ganito. ganyan. at pag nasimulan mo na ang tanong na yan, susundan na yan ng mga "hindi kasi ganito ganyan!" malabo! nakakainis. nakakaiyak. nakakasuka. sabi nila yung buhay daw parang isang "wheel", kung ngayon daw ay nasa ilalim ka, in time aangat ka narin sa taas, dahil patuloy lang ang pag-ikot ng wheel. ito ang iyong buhay! "life must go on.." sabi nga ni mama, binara ko siya. "what if yung ikinabubuhay mo / yung nagbigay ng worth sa buhay mo nawala na? paano ka magpapatuloy diba?" she just threw me another question, "kung si mama ba ang nawala magkakaganyan ka din?" and then i shut up!

oo nga. bakit nga ba? bakit kapag heartaches na ang nararamdaman ng isang tao, most especially girls, parang end na ng world nila. well, you can NEVER blame us. sobrang EMOTIONAL kami magmahal mga girls. kaya nga pagnakakahanap na kami ng "close to perfection" na relationship, hinid basta-bastang ni-le-let go yun. (yes, we might go "somewhere else" pero it will always be our HOME that we'll go to in the end?) martyr? oo! sobra! minsan talaga kinakalimutan na ang sarili para lang sa mga achechenes na drama moments at pagluha. hay! tama na kasi. ayoko na! pero bakit nga ba? bakit kahit nahihirapan na ko ng sobra sobra patuloy parin ako sa kakaganito? bakit nga ba?

oo nga. bakit nga ba? bakit nga ba sa tuwing napapangiti ako, naiisip ko na "sana sya ang dahilan nito.." "sana mapasaya na nya ko ulit.." pero hindi ito tama! anlabo ko ngayon kaasar! kasi feeling ko tuwing sumasaya ako ng konti (kahit sa simpleng paglalambaras ng mga pusa namin sa cage nila.) feeling ko plastic yung pagiging happy ko. ewan ko lang ha? pero last sunday, nung pinagtitripan namin si binoy at si lansulot, sobrang totoo tawa ko nun! haha! minsan nga naaawa narin ako sa mga tao sa paligid ko eh. imbes na may inaatupag silang ibang mas makabuluhan, heto, patuloy ang pagpamper nila sa isang malditang batang nag-iinarte. thank you so much guys! i love you all. oh see diba? i've got lots of someone who loves me. and yet isa ang hinahanap ng puso. hay. bakit nga ba?

oo nga. bakit nga ba? bakit nga ba mahirap bumitaw? dahil hindi ko naipaglaban kaya hindi ako mapalagay? dahil ba hindi ko pinahalagahan kaya gusto kong makabawi? dahil ba masyadong malaki ang mga nagawa kong kasalanan kaya gusto ko itong ituwid? bakit nga ba? napapagod narin ako kakaisip dito ha? alam ko masaya na sya. pero bakit ba hindi ako makuntento dun? nagpapaka-selfish ba ko na gusto ko sakin sya maging masaya? bad gurl melai! bad! hindi ko na talaga alam gagawin ko. GOD.. please? tapusin nyo na tong part ng buhay kong toh? :(

oo nga. bakit nga ba? kahit ilang tao na ang kumausap sakin tungkol sa nararamdaman ko, at todo explain na ang lahat ng bagay ay may purpose, but still, bakit nga ba? bakit hanggang ngayon hindi parin ako mapalagay? parang "multo" ang mga pangyayari. malimutan mo man ngayon, it will forever hunt you! in your dreams, kapag masaya ka na, kapag okei ka na, you can never tell! yung mga person pa na nakakausap ko is yung mga least likely kong nilalapitan pag may prob ako. i won't mention names baka mabuking sila. wehehe. basta, this time kasi ayoko din na yung mga super close friends ko yung makausap ko kasi alam kong whether they like it or not, magiging biased sila sa mga paliwanang nila. and i don't want that. gusto ko yung walang papanigan. hehehe. haaay! basta maraming salamat sa lahat lahat ng nagtyatyagang kausapin ako sa likod ng kabaliwang ito.

oo nga. bakit nga ba? bakit nga ba kahit na alam ko nang wala na tayog mararating, bakit meron parin akong nararamdamang "someday" sa loob ko. yung "balang araw" na sinasabi nila, yung mga "malay mo naman diba?" haay! lagi ko tong sinasabi pero ito ba talaga nasa puso ko? ayoko ng false hopes. ayoko din ng wish! sabi nga ni ate joj, iba ang wish sa hope, at sya ang hope! hay! patayin ang feelings na ito! ayoko na talaga! wag ko na sabayan ang bagyo ng iyak ko. kapagod na eh. weak ka na nga pinapahina ka pa ng panahon? anu ba namang klase yun diba?

oo nga. bakit nga ba? bakit nga ba yung mga recent post ko ay maraming "typo error"? well, isa lang sagot jan. mahirap na i-correct ang tinatype habang umiiyak at umaagos ang emotions mo habang nag-ta-type ka. naku ako pa naman hindi tumitingin sa monitor kapag nag-bo-blog! wehehe. sorry naman!

oo nga. bakit nga ba? bakit nga ba mahal kita kahit na di mo pinapansin ang damdamin ko? di mo man ako mahal ito parin ako nagmamahal ng tapat sayo. bakit nga ba mahal kita kahit na may mahal ka nang iba? bakit baliw na baliw ako sayo, hanggang kailan ako magtitiis? bakit nga ba mahal kita?

oo nga. bakit nga ba? bakit nga ba biglang si ROSELLE NAVA ang napagbuntungan ko ng blog ko! malamang kasi yun yung naririning ko ngayon sa radyo! taeng radyo! whatta timing! hahaha. sige na sige na kakalurka na tong DRAMEDY ko sa buhay! ciao!

*happy crying!* -dalo

Ok Lang "DAW" Yan..

hey hey hey! napaka-aga pa. drama nanaman ba? hay nakuu! suko na mata ko, magang-maga sa kaiiyak. takte kasi! baliw na yata ako! natulog na nga ako ng maaga kagabi eh. 9:30 sharp i was asleep. at ayun, 5am nagising nanaman ako, this time walang alarm. well, siguro "brain alarm" gumana kasi hindi pa daw ako nag-aaral... AGAIN! takte kasi haggard naman ako kahapon noh! kaya ayun, pagka-gising ko aral agad. and then, isang page palang ang nababasa ko, i began to cry. huuuuuu! bakit ba kasi! sabi ko naman wag muna ngayon, mahirap eh! but no! God is so insistent na i-test ako. hay! but then i just said "bring it on!", iiyak lang naman ako eh, tas susuka ulit, and then after that i'll be fine. for a while! wehehe.

*MY CRIES, MOM'S ALARM*

5:30am at ngumangawngaw nanaman ako. ang lamig ng feeling. (kasi nakatutok sakin electricfan!) tas ayun, habang inaaral ko ang walang kabuluhang business ethics, iyak ako ng iyak. and then my mom woke up. "nakuu! baka pagalitan na ko nito kakaiyak!" but then, mabait si mom/GOD, she lied beside me and hug me tight. and told these words 'anak! na "first love" ka ata sa kanya ah.' and then i started to cry hard! oo nga siguro, i said to myself. pero diba? paano pa? wala na eh. huuuu! well then, ayun as our conversation goes on, we tried to sit down, she hold my hand and we prayed. we prayed not only for what i'm going through but for our family as well. kasi daw she thought i was the "strong one" since she never sees me na may bahid ng problema, siguro schoolworks lang. ngayon nya lang daw ako nakitang ganito ka-weak, kaya doble ang hurt na balik nito sa kanya! ewan ko ba, pero pag si mommy na nagsasalita, i feel safe. basta parang laging secure yung feeling. basta lagi kapag lalakas na yung iyak ko, hihigpit ang hug nya. at kapaga nasusuka na ko, hahampasin nya likod ko. (sweet noh?) and after we prayed, humiga ulit kami. she wrapped me in her arm like a little baby (damulag!) and hummed hymns like "God and God Alone", "I am", "In His Time", at di ko na alam yung iba. it made me calm down (and made me miss YOUTH CHOIR!) pwet! tagal ko na walang practice. basta, ayun! iba na talaga kapag kakampi mo mommy mo. mommy pa lang yan ha? anjan pa 2 kong ate! bwehehe.

sabi ko kay mom "anu ba toh. ganito nanaman. bukas ulit mom ha?" at walang sabi-sabi nahampas bigla pwet ko! ouch! :P

*I'VE GOT ALL MY SISTERS WITH ME*

ate kat & ate joj, you're words are sooo.... *blank*! di ko mahanap right adjective to describe it! basta salamat! naramdaman ko kayo kahit malayo! hehehe. si ate kat, as what my mom was telling me kahapon, should be my source of strength. why you say? kasi compared to her, dumi palang ng kuko pinagdadaan ko ngayon! and sya nga nakaya nya eh, ako pa daw hindi? parehong dugo lang naman daw tumatakbo samin eh! hahaha. basta ganun. and syempre hindi pwede balewalain si ate les, dahil kung si ate kat malakas, si ate les magaling mag-divert ng attention, never loosing focus. and dapat din daw ako ma-inspire dun! hehehe. si ate joj naman.. may "sister bond" naren kami nyan! i remembered my first camp sa blueroze, sya ang unang counselor nun na lumapit sakin and, what do you know diba? we have our same "father series!" hehehe. love banquet yun, natouch ako sa lahat ng sinabi nya sakin nun. wehehe. kaya ayun since that day i know magiging superb kami! plus super close nila ni "nanay kat" nya! at mejo mejo kay "tita les" nya. (lahat naman yata kasi close nito ni ate joj eh!)

hay naku! kung anu bang objective ni God ewan ko. pero ako, nung time na sila ate ang ganito, super pray ako for their happiness, akala ko okei na sya nung birthday ko. (it was one that i wished for nung first time kong napunta sa isang catholic church! basta may ganung kheme kasi sa kanila!) kaso sumablay yung isa, tsk! (hindi lahat nadadaan sa mrs. fields! bleh!) ayan, tas ngayong mejo okei na sila, ako naman. hay! sakto lang din tong phasing ni God eh noh? alam nyang matindi-tindi yung lagapak ko, kaya ni-ready nya yung 2 alagad ko to pick me up! hehehe. isama pa ang punong kawal na si mommy! hehehe. kagaya nga ng sabi ni ate kat "may 4 na tao sa buhay mo na hindi makikipag-break sayo..." weeee. *naiiyak ako swear*

*MAHIRAP MAGBASA NG WALANG MAKITA*

literal! sige nga i-try mo! eh kasi naman, sa super iyak ko, namaga ng todo mata ko, at ngayon hirap na hirap ako mag-blog dahil di ko masyado makita. takte! mukha na kong chinese na nag-da-drugs! wehehehe. tas hindi rin ako makabas ng hand-outs kasi size 8 yung font. pweh! mamaya nalang pag-kumalma na mata ko uli! whe will this end? hindi ko alam. pero alam kong nasa akin lang din yung decision na yun. sa ngayon hindi ko alam. masaydong malalim ang sugat, at ang paggaling ng sugat dumadaan sa proseso. hindi kaagad magaling na! got it? uh-huh!

*MEMORIES ARE ALL THAT'S LEFT*

ITO ANG PINAKAMAHIRAP PAKAWALAN! as in! hindi ito agad agad! hay buhay! mahirap kasi marami eh. mahirap itapon dahil "it's too precious to let it all down the drain." and i know hindi ito mapapalitan / mahihigitan ng iba. *mark my word* iba sya, naging iba ako sa kanya, iba kami! hay! pero wala eh. chedeng! wala na. ampf! ayoko narin mabuhay sa mga "if only.." lalo akong nahihirapan kasi kahit ilang "if only" gawin ko, time can never be brought back. aaaaw. nakkainis. nakakaiyak. nakakasuka. sabi nga ni kath 'sasaya. sasaya. sasaya din ako.' paano kung hindi? i mean sasaya nga pero di tulad ng dati. gets? hindi magka-level. hay!

hindi ko ringagawin ang ritual kong afetr a break up "sunugan" galore. sunugin ang mga letters, memorabilias, etc. NOOOO! i'm not that person anymore. yung mga yun for keeps yun. para naman pag tumanda akong dalaga, may masasabi parin ako sa mga kabataan na 'ito ang ebidesyang nagmahal din ako ng sobra once in my life'. naknang! may ganun? hehehe.

at ngayong lumalakas ang ulan, napapagtripan kong maligo sa ulan. para umiyak ng todo, at isama sa pag-agos ng ulan, at para kung masuka ako, madali linisin. bwehehe. :D wala daw ata pasok. hindi pwede! ayoko buruhin sarili ko dito sa bahay, at umiyak pa lalo! baka bukas wala na talaga kong makita! wala pa man din si mama dito sa bahay, walang magpapatahan sakin. :( at bago pa mag-brown out, tatapusin ko nalang muna itong post ko. ciao! :D

Broken By You. :(

first lonely night, what will i do? i feel my heart breaking in two. i'm such a fool, when will i learn? i fell so deep, and then i got burned. if you gave me just one reason why my heart just might let go. maybe one day i will fall in love again,
but for now i'll just leave my heart in two.

if i never fall in love again. if i never touch your skin again. if i never feel again this way. if i never see another day. remember me, remember this. cause one thing that will never change is the feeling in my heart, so broken by you.

love still remains after you're gone. please explain where did i go wrong? and if you gave me just one reason why my heart just might let go. maybe one day i will fall in love again, but for now i'll just elave my heart in two.

never fall in love again, never pass this way again. never. never.
never fall in love again.

never had my heart broken by you, i'll just leave my heart in two. :(

Better Days. :)

ooh-ha! halos wala pang 1 week pero ang improvement naman diba? better days na agad? bakit nga ba? oooops! hindi ko ito pinilit ha? (konting tulak lang!) eh kasi, for the past 4 days that i was crying so hard, ayun finally, kanina bumigay na mata ko. unang-una, sinaway na ko ni mama dahil may possibility na pumutok yung eyelids ko sa sobrang maga. secondly, nagsuka ako kaninang morning sa super iyak. and lastly, i am just simply tired. hehehe. kaya ayun! enough with the drama na! chaka ang dami rin nangyari this day, as in this day lang, that made realize a lot of things. naiiyak nga ako sa sobrang realizations na mga nangyari eh! simulan ko na?

*OF MY SHOES AND A MOTORCYCLE*

naglalakad ako sa kahabaan ng taft, papasok palang ako. naka-mp3 ay naka-todo volume. naglalakad ala super model na may "wind effect" pa at feel na feel. at biglang *plok!* nasira ang takong ko! at dahil naka-mp3 ako, i wasn't aware how loud my scream was, i ended up shouting "paksheeet!" tas nagulat ako andaming nakatingin, then pag angat ko ng ulo ko, may nag-cut na motorcycle from behind nung jeep, napatalon ako pagilid talaga! then... i panicked, and almost cried. tae! anu kaya kung hindi ako natapilok, eh di mega lakad parin ako along the road and then siguro nagasaan ako nug motorcycle. nakuu! noooo! hindi ako pwede magkaroon ng injuries kasi malapit na competition, kaya i'm very well taking care of my body and my shape. (coke litro? haha!) so ayun, narealize ko lang na, basta! kailangan ko pa mabuhay, salamat at naligtas ako kanina, kung hindi.. ampanget naman kung huling sinambit ko sa mundo ay "paksheeet!" diba? galit si LORD! bad gurl! bad baby gurl! kaya ayun, on my way to school, i just kept thanking HIM for that incident. isa nanaman ata toh sa mga senyales nya. "anak! gising! balik sa reality! andito ako, gagabayan kita!" haaay! ang sarap ng feeling!

*OF PRELIMS AND NOT STUDYING THE NIGHT BEFORE*

advice lang: kung plano nyo "break-up", please don't do it during prelims/finals/boards or any other major exams. mahirap super. just like me. i TRIED to focus. super prayed so hard for wisdom and clear mind. but then, ayan, hindi maalis sa isip ko. ang resulta, hindi ako nakaaral ng night before my prelims. TAX 1, ENTREPRENEURSHIP, at FEASIB lang naman exams ko. suuuuper patayan lang naman! sisihin nyo si dalo, dinaldal ako mula 8:30pm hanggang 1:30am! hahaha. at may pahabol pang text text ng 2am! (pati nga si chasha sinasaway na ko na mag-aral naman daw ako! :D uy! mabanggit lang ang name ni cha!) hahaha. hindi joke lang! ayus lang yun, mega kwentuhan lang kami! tas ayun, buti naka-alarm ako ng 4:30am kaya nung nagising ako nakabasa pa ko kahit pano. sa dami nang kailangan basahin naka 5 hand-outs pa ko. eh 17 yung total! hahaha! well anyway, super malakas ata ako kay GOD this time, at ang inaasahan namin super bloody exam sa tax, ayun suuuper dalii! i mean, it not as hard tulad ng naunang exam namin. hahahaha! super nakasagot ako, although hindi lahat dahil nakalimutan ko yung iba! ah basta! another blessing! at hindi pa nagtapos dun, sa entrep din hindi nakapag-aral. mahirap yung exam, pero lahat nahirapan, so lamang parin ako! sila na nag-aral nahirapan eh! hahaha. ako no efforts pero nahirapan din. QUITS! tas sa feasib naman, super dali kasi evaluation lang ng groupmates pati multiple choice lang! hay! and after all of those exams, i thanked HIM for guiding us, pati kasi nakaya ko mga exam, eventhough i didin't study that hard. nakuu! hindi na ganito sa finals promise!

*GRAD PIC CANCELLED*

dapat this friday na yung grad pic namin, but nooo! dexter announced kanina na na-move on september 22 na yung grad pic since ang daming nakareserve dun sa RED IMAGES, kaasar kasi naka-set na yung heart ko. pero blessing in disguise yun. 3 things! first, panget ng length ng hair ko ngayon so i bet hindi magiging maganda grad pic ko. secondly, i lack beauty rest! yup yup! sa mini dramserye na naganap nitong mga nakalipas na araw, super panget ng mata ko. panget na nga pumanget pa! takte! kaya ayun super ok na rin na hindi tuloy. and lastly, baka daw hindi maging "authentic" smile ko sa grad pic. baka bumakas pa sa mata ko na hindi ako masaya sa grad pic ko. ahahaha! kaya okei na rin na sa september 22 na. ONE BIG PROBLEM! yun yung araw ng competition namin! kaasar! magpapatong patong nanaman mga make-up sa mukha ko. hahaha! ah basta keri na yan! :D

*I KISSED DATING GOODBYE*

ITO ANG DAHILAN BAT TALAGA HINDI AKO NAKAARAL KAGABI. taimtim na kong nagbabasa sa tax, pero walang nagreregister. nakaakinis kasi i'm not like that, sakin kasi thrice ko lang basahin memorize ko na. but this time it wasn't like that! so anyway, ayun habang nagbabasa ako, bigla akong tumigil. tapos binuksan ko yung "mini-library" ko. sa kailalim-ilaliman, nandun yung mga joshua harris books ko pati mga iba pang inspirational books ko. i picked up i kissed dating goodbye. hindi dahil bitter ako na gusto nang isumpa ang mga relationship. noooo! no to bitterness! its just that i needed enlightenment, something na hindi ma-eexplain ng ibang tao, but only that book. so ayun. basa. basa. at basa pa. after reading the first chapter i just said to myself "shucks! ganun pala kapangit mga past relationships ko. it's so not pleasing with God! super nakonsensya talaga ako. nakakaiyak. naiyak talaga ko sa realizations ko nun. grabeh! super hingi agad ako ng tawad sa lahat lahat! (magmula ng kalandian ko sa lalaki! hahaha.) and after that i was relieved, and felt asleep.

*MOMMY KNOWS BEST*

6:30am gising na si mama. pagsilip ko sa kwarto she was doing her daily routine; pray, basa ng bible, daily bread, purpose driven life both tagalog and english version, and afetr that pray uli. i gave her some time, then pumasok ako sa room, lied beside her. and then, i did the unthinkable. i cried so hard in front of my mom. (usually kasi sa bahay patago akong umiyak, sa cr, ilalim ng kumot, sa terrace, basta tago! kasi my mom doesn't want to see us crying kasi hurtful daw sa kanya.) tas ayun, nagshare na ko. unang sinabi sakin ni mama is "thank you" dahil naging open daw ako. she gave me lessons. not the typical "sabi ko kasi sayo eh." but rather on how things will be ok, and how brave i am na i accepted na weak and defeated ako. basta mga ganung factors. feeling ko that time, it was God that was talking to me. as in. i cried and cried and cried. (ito rin yung time na sumuka ako sa sobrang iyak. napraning si mama.) tas ayun, after all that talking (lasted 1 hour and 30 mins.) narealize nya na late na sya for work, and i am almost laet for school. so we stood up, gave each other a tight hug, and then laugh! yes! we laughed because biglang umeksena si daddy at sumigaw. "bat kayo andito? anong oras na!" hahaha. funny rin pala minsan si dad! i love you mom! thanks! :D

*BEING STRONG FOR SOMEONE*

bago ako pumasok, akala ko super weak ko. ako yung natalo, naiwan, sinukuan, at lahat lahat ng kadramahan sa mga filipino movies. akala ko ganun ako. for a while oo, pero FOR A WHILE lang. ayan, kanina sa school, after namin mag-c.r. ni son, napaiyak ako, she knows what's it about. ayun she super pampered me, and her words stuck within me. "hindi naman pwede kasing ikaw lang happy, dapat sya din!" so ayun, napatahan nya ko, and malapit narin kasi exam nun, and indeed i felt well. hay! its just so good to have gurlfriends! you no longer need to explain, they just understand. after exam sa entrep, i know something's up with mar-b, paglabas nya ng room i called him 'boy! lika dito.." then i gaevhim a super tight hug, he hugged me back and told me "mahirap melai..". sabi ko na eh! something's up! kaya ayun, usap kami, i told him na things will go well, and then i said "hindi pwedeng dalawa tayong mahina, paano na feasib naten diba? we need to be strong. ok kung di mo kaya, i'll be strong for you, i'll help you." madrama man, at nakakahiya pero wala kaming pakielam nun! nagkalat ang mga 4th year at 3rd year studs sa corridor habang nangyayari lahat yun, but we don't care! tas sabi ko kain nalang muna kami kasi baka gutom lang ang lahat!

tapos namin kumain, super silent lang sya. and i'm not used to it. kasi sya lagi madaldal at mapangasar eh. so hindi ako nagpaka-pushy! i justw aited for him to talk. umakyat na kami uli for our next exam, and since super dali lang nun 20 mins. lang and then we were out. i know he needed someone to talk to kaya sinamahan ko muna sya at nagpunta kami sa field. hay! of all why the field! sabi nya para daw tahimik at mahangin! lintek! emoterong lalaki! hahaha. sana sa baywalk ko nalang dinala toh! hahaha. so ayun, he was silent. i waited. and then he opened up. yung mga hurt and pain na nararamdaman nya, lahat, from friends, to family, and with himslef narin. after nun, alam kong nagpipigil lang sya ng kanyang tears kaya i didn't look at him nalang. "nag-pe-pray ka ba?" i asked him. "lagi?" "oo naman.. ay hindi rin, minsan.." i adviced him what i learned nung group dy ni bits last sunday (akalain mong nabanggit din si bits! hi bitch! :D) sabi ko sa kanya, lahat lahat ng pain mo i-cast mo kay God, he'll give you rest. yun lang naman gusto nya eh, na sumuko ka para sya na gumalaw sa life mo. funny but true. basta mga advice ko sa kanya is more of pagpapahalaag sa sarili nya, sa family nya, and kay God of course. sabi ko din na kung hinid para sa kanay wag ipilit, dahil kung para sa kanya naman yun dapat hindi na sya nahihirapan. hehehe. (nag-aadvice ako sa kanya and at the same time sa sarili ko) basta ayun. and syempre i told him na he may have doubts kasi ako nga diba kakalagpak ko lang? sabi ko nalang, at least i know when to get up. oh dabah ang taray! beauty pageant ito! hahaha.

so ayun, after that, he was silent again. at onti-onti nang umuulan, inantay namin ng onti. alam niyo kung bakit? para isabay dun luha namin. naiyak din ako kasi ganun para nararamdaman nya, nakita ko sarili ko live! (but of course totally different stories but on the same category!) ayun, mejo lumakas na ulan kaya we decided to go home.

sa fx tahimik parin sya. at bago sya bumaba i told him "isipin mo lahat ng sinabi sayo mamayang gabi." and after that he closed the door. sabay naisip ko! shucks! wag pala dapat mamayang gabi! may FINANCE exam pa! hehehe. sablay ampf!

so ayun, that's how my day went. it may seem too plain, pero sakin it was really something. kung super dilim nung 11, 12, and 13.. ngayong 14 umaraw na, may rainbow pa! hehehe.. hay! i sooo luuuurve the sun! :D siguro marami sa nagbabasa ngayon napapaisip "aba! si melai puro GOD at napaka-banal ngayon." hay! i decided i wanted to change. and this change will be long-term na. masyado na ata akong matanda para maglaro pa at hindi magseryoso. basta, i'm hoping for the better. better days ika nga! :D ciao!