ooh-ha! halos wala pang 1 week pero ang improvement naman diba? better days na agad? bakit nga ba? oooops! hindi ko ito pinilit ha? (konting tulak lang!) eh kasi, for the past 4 days that i was crying so hard, ayun finally, kanina bumigay na mata ko. unang-una, sinaway na ko ni mama dahil may possibility na pumutok yung eyelids ko sa sobrang maga. secondly, nagsuka ako kaninang morning sa super iyak. and lastly, i am just simply tired. hehehe. kaya ayun! enough with the drama na! chaka ang dami rin nangyari this day, as in this day lang, that made realize a lot of things. naiiyak nga ako sa sobrang realizations na mga nangyari eh! simulan ko na?
*OF MY SHOES AND A MOTORCYCLE*
naglalakad ako sa kahabaan ng taft, papasok palang ako. naka-mp3 ay naka-todo volume. naglalakad ala super model na may "wind effect" pa at feel na feel. at biglang *plok!* nasira ang takong ko! at dahil naka-mp3 ako, i wasn't aware how loud my scream was, i ended up shouting "paksheeet!" tas nagulat ako andaming nakatingin, then pag angat ko ng ulo ko, may nag-cut na motorcycle from behind nung jeep, napatalon ako pagilid talaga! then... i panicked, and almost cried. tae! anu kaya kung hindi ako natapilok, eh di mega lakad parin ako along the road and then siguro nagasaan ako nug motorcycle. nakuu! noooo! hindi ako pwede magkaroon ng injuries kasi malapit na competition, kaya i'm very well taking care of my body and my shape. (coke litro? haha!) so ayun, narealize ko lang na, basta! kailangan ko pa mabuhay, salamat at naligtas ako kanina, kung hindi.. ampanget naman kung huling sinambit ko sa mundo ay "paksheeet!" diba? galit si LORD! bad gurl! bad baby gurl! kaya ayun, on my way to school, i just kept thanking HIM for that incident. isa nanaman ata toh sa mga senyales nya. "anak! gising! balik sa reality! andito ako, gagabayan kita!" haaay! ang sarap ng feeling!
*OF PRELIMS AND NOT STUDYING THE NIGHT BEFORE*
advice lang: kung plano nyo "break-up", please don't do it during prelims/finals/boards or any other major exams. mahirap super. just like me. i TRIED to focus. super prayed so hard for wisdom and clear mind. but then, ayan, hindi maalis sa isip ko. ang resulta, hindi ako nakaaral ng night before my prelims. TAX 1, ENTREPRENEURSHIP, at FEASIB lang naman exams ko. suuuuper patayan lang naman! sisihin nyo si dalo, dinaldal ako mula 8:30pm hanggang 1:30am! hahaha. at may pahabol pang text text ng 2am! (pati nga si chasha sinasaway na ko na mag-aral naman daw ako! :D uy! mabanggit lang ang name ni cha!) hahaha. hindi joke lang! ayus lang yun, mega kwentuhan lang kami! tas ayun, buti naka-alarm ako ng 4:30am kaya nung nagising ako nakabasa pa ko kahit pano. sa dami nang kailangan basahin naka 5 hand-outs pa ko. eh 17 yung total! hahaha! well anyway, super malakas ata ako kay GOD this time, at ang inaasahan namin super bloody exam sa tax, ayun suuuper dalii! i mean, it not as hard tulad ng naunang exam namin. hahahaha! super nakasagot ako, although hindi lahat dahil nakalimutan ko yung iba! ah basta! another blessing! at hindi pa nagtapos dun, sa entrep din hindi nakapag-aral. mahirap yung exam, pero lahat nahirapan, so lamang parin ako! sila na nag-aral nahirapan eh! hahaha. ako no efforts pero nahirapan din. QUITS! tas sa feasib naman, super dali kasi evaluation lang ng groupmates pati multiple choice lang! hay! and after all of those exams, i thanked HIM for guiding us, pati kasi nakaya ko mga exam, eventhough i didin't study that hard. nakuu! hindi na ganito sa finals promise!
*GRAD PIC CANCELLED*
dapat this friday na yung grad pic namin, but nooo! dexter announced kanina na na-move on september 22 na yung grad pic since ang daming nakareserve dun sa RED IMAGES, kaasar kasi naka-set na yung heart ko. pero blessing in disguise yun. 3 things! first, panget ng length ng hair ko ngayon so i bet hindi magiging maganda grad pic ko. secondly, i lack beauty rest! yup yup! sa mini dramserye na naganap nitong mga nakalipas na araw, super panget ng mata ko. panget na nga pumanget pa! takte! kaya ayun super ok na rin na hindi tuloy. and lastly, baka daw hindi maging "authentic" smile ko sa grad pic. baka bumakas pa sa mata ko na hindi ako masaya sa grad pic ko. ahahaha! kaya okei na rin na sa september 22 na. ONE BIG PROBLEM! yun yung araw ng competition namin! kaasar! magpapatong patong nanaman mga make-up sa mukha ko. hahaha! ah basta keri na yan! :D
*I KISSED DATING GOODBYE*
ITO ANG DAHILAN BAT TALAGA HINDI AKO NAKAARAL KAGABI. taimtim na kong nagbabasa sa tax, pero walang nagreregister. nakaakinis kasi i'm not like that, sakin kasi thrice ko lang basahin memorize ko na. but this time it wasn't like that! so anyway, ayun habang nagbabasa ako, bigla akong tumigil. tapos binuksan ko yung "mini-library" ko. sa kailalim-ilaliman, nandun yung mga joshua harris books ko pati mga iba pang inspirational books ko. i picked up i kissed dating goodbye. hindi dahil bitter ako na gusto nang isumpa ang mga relationship. noooo! no to bitterness! its just that i needed enlightenment, something na hindi ma-eexplain ng ibang tao, but only that book. so ayun. basa. basa. at basa pa. after reading the first chapter i just said to myself "shucks! ganun pala kapangit mga past relationships ko. it's so not pleasing with God! super nakonsensya talaga ako. nakakaiyak. naiyak talaga ko sa realizations ko nun. grabeh! super hingi agad ako ng tawad sa lahat lahat! (magmula ng kalandian ko sa lalaki! hahaha.) and after that i was relieved, and felt asleep.
*MOMMY KNOWS BEST*
6:30am gising na si mama. pagsilip ko sa kwarto she was doing her daily routine; pray, basa ng bible, daily bread, purpose driven life both tagalog and english version, and afetr that pray uli. i gave her some time, then pumasok ako sa room, lied beside her. and then, i did the unthinkable. i cried so hard in front of my mom. (usually kasi sa bahay patago akong umiyak, sa cr, ilalim ng kumot, sa terrace, basta tago! kasi my mom doesn't want to see us crying kasi hurtful daw sa kanya.) tas ayun, nagshare na ko. unang sinabi sakin ni mama is "thank you" dahil naging open daw ako. she gave me lessons. not the typical "sabi ko kasi sayo eh." but rather on how things will be ok, and how brave i am na i accepted na weak and defeated ako. basta mga ganung factors. feeling ko that time, it was God that was talking to me. as in. i cried and cried and cried. (ito rin yung time na sumuka ako sa sobrang iyak. napraning si mama.) tas ayun, after all that talking (lasted 1 hour and 30 mins.) narealize nya na late na sya for work, and i am almost laet for school. so we stood up, gave each other a tight hug, and then laugh! yes! we laughed because biglang umeksena si daddy at sumigaw. "bat kayo andito? anong oras na!" hahaha. funny rin pala minsan si dad! i love you mom! thanks! :D
*BEING STRONG FOR SOMEONE*
bago ako pumasok, akala ko super weak ko. ako yung natalo, naiwan, sinukuan, at lahat lahat ng kadramahan sa mga filipino movies. akala ko ganun ako. for a while oo, pero FOR A WHILE lang. ayan, kanina sa school, after namin mag-c.r. ni son, napaiyak ako, she knows what's it about. ayun she super pampered me, and her words stuck within me. "hindi naman pwede kasing ikaw lang happy, dapat sya din!" so ayun, napatahan nya ko, and malapit narin kasi exam nun, and indeed i felt well. hay! its just so good to have gurlfriends! you no longer need to explain, they just understand. after exam sa entrep, i know something's up with mar-b, paglabas nya ng room i called him 'boy! lika dito.." then i gaevhim a super tight hug, he hugged me back and told me "mahirap melai..". sabi ko na eh! something's up! kaya ayun, usap kami, i told him na things will go well, and then i said "hindi pwedeng dalawa tayong mahina, paano na feasib naten diba? we need to be strong. ok kung di mo kaya, i'll be strong for you, i'll help you." madrama man, at nakakahiya pero wala kaming pakielam nun! nagkalat ang mga 4th year at 3rd year studs sa corridor habang nangyayari lahat yun, but we don't care! tas sabi ko kain nalang muna kami kasi baka gutom lang ang lahat!
tapos namin kumain, super silent lang sya. and i'm not used to it. kasi sya lagi madaldal at mapangasar eh. so hindi ako nagpaka-pushy! i justw aited for him to talk. umakyat na kami uli for our next exam, and since super dali lang nun 20 mins. lang and then we were out. i know he needed someone to talk to kaya sinamahan ko muna sya at nagpunta kami sa field. hay! of all why the field! sabi nya para daw tahimik at mahangin! lintek! emoterong lalaki! hahaha. sana sa baywalk ko nalang dinala toh! hahaha. so ayun, he was silent. i waited. and then he opened up. yung mga hurt and pain na nararamdaman nya, lahat, from friends, to family, and with himslef narin. after nun, alam kong nagpipigil lang sya ng kanyang tears kaya i didn't look at him nalang. "nag-pe-pray ka ba?" i asked him. "lagi?" "oo naman.. ay hindi rin, minsan.." i adviced him what i learned nung group dy ni bits last sunday (akalain mong nabanggit din si bits! hi bitch! :D) sabi ko sa kanya, lahat lahat ng pain mo i-cast mo kay God, he'll give you rest. yun lang naman gusto nya eh, na sumuko ka para sya na gumalaw sa life mo. funny but true. basta mga advice ko sa kanya is more of pagpapahalaag sa sarili nya, sa family nya, and kay God of course. sabi ko din na kung hinid para sa kanay wag ipilit, dahil kung para sa kanya naman yun dapat hindi na sya nahihirapan. hehehe. (nag-aadvice ako sa kanya and at the same time sa sarili ko) basta ayun. and syempre i told him na he may have doubts kasi ako nga diba kakalagpak ko lang? sabi ko nalang, at least i know when to get up. oh dabah ang taray! beauty pageant ito! hahaha.
so ayun, after that, he was silent again. at onti-onti nang umuulan, inantay namin ng onti. alam niyo kung bakit? para isabay dun luha namin. naiyak din ako kasi ganun para nararamdaman nya, nakita ko sarili ko live! (but of course totally different stories but on the same category!) ayun, mejo lumakas na ulan kaya we decided to go home.
sa fx tahimik parin sya. at bago sya bumaba i told him "isipin mo lahat ng sinabi sayo mamayang gabi." and after that he closed the door. sabay naisip ko! shucks! wag pala dapat mamayang gabi! may FINANCE exam pa! hehehe. sablay ampf!
so ayun, that's how my day went. it may seem too plain, pero sakin it was really something. kung super dilim nung 11, 12, and 13.. ngayong 14 umaraw na, may rainbow pa! hehehe.. hay! i sooo luuuurve the sun! :D siguro marami sa nagbabasa ngayon napapaisip "aba! si melai puro GOD at napaka-banal ngayon." hay! i decided i wanted to change. and this change will be long-term na. masyado na ata akong matanda para maglaro pa at hindi magseryoso. basta, i'm hoping for the better. better days ika nga! :D ciao!
*OF MY SHOES AND A MOTORCYCLE*
naglalakad ako sa kahabaan ng taft, papasok palang ako. naka-mp3 ay naka-todo volume. naglalakad ala super model na may "wind effect" pa at feel na feel. at biglang *plok!* nasira ang takong ko! at dahil naka-mp3 ako, i wasn't aware how loud my scream was, i ended up shouting "paksheeet!" tas nagulat ako andaming nakatingin, then pag angat ko ng ulo ko, may nag-cut na motorcycle from behind nung jeep, napatalon ako pagilid talaga! then... i panicked, and almost cried. tae! anu kaya kung hindi ako natapilok, eh di mega lakad parin ako along the road and then siguro nagasaan ako nug motorcycle. nakuu! noooo! hindi ako pwede magkaroon ng injuries kasi malapit na competition, kaya i'm very well taking care of my body and my shape. (coke litro? haha!) so ayun, narealize ko lang na, basta! kailangan ko pa mabuhay, salamat at naligtas ako kanina, kung hindi.. ampanget naman kung huling sinambit ko sa mundo ay "paksheeet!" diba? galit si LORD! bad gurl! bad baby gurl! kaya ayun, on my way to school, i just kept thanking HIM for that incident. isa nanaman ata toh sa mga senyales nya. "anak! gising! balik sa reality! andito ako, gagabayan kita!" haaay! ang sarap ng feeling!
*OF PRELIMS AND NOT STUDYING THE NIGHT BEFORE*
advice lang: kung plano nyo "break-up", please don't do it during prelims/finals/boards or any other major exams. mahirap super. just like me. i TRIED to focus. super prayed so hard for wisdom and clear mind. but then, ayan, hindi maalis sa isip ko. ang resulta, hindi ako nakaaral ng night before my prelims. TAX 1, ENTREPRENEURSHIP, at FEASIB lang naman exams ko. suuuuper patayan lang naman! sisihin nyo si dalo, dinaldal ako mula 8:30pm hanggang 1:30am! hahaha. at may pahabol pang text text ng 2am! (pati nga si chasha sinasaway na ko na mag-aral naman daw ako! :D uy! mabanggit lang ang name ni cha!) hahaha. hindi joke lang! ayus lang yun, mega kwentuhan lang kami! tas ayun, buti naka-alarm ako ng 4:30am kaya nung nagising ako nakabasa pa ko kahit pano. sa dami nang kailangan basahin naka 5 hand-outs pa ko. eh 17 yung total! hahaha! well anyway, super malakas ata ako kay GOD this time, at ang inaasahan namin super bloody exam sa tax, ayun suuuper dalii! i mean, it not as hard tulad ng naunang exam namin. hahahaha! super nakasagot ako, although hindi lahat dahil nakalimutan ko yung iba! ah basta! another blessing! at hindi pa nagtapos dun, sa entrep din hindi nakapag-aral. mahirap yung exam, pero lahat nahirapan, so lamang parin ako! sila na nag-aral nahirapan eh! hahaha. ako no efforts pero nahirapan din. QUITS! tas sa feasib naman, super dali kasi evaluation lang ng groupmates pati multiple choice lang! hay! and after all of those exams, i thanked HIM for guiding us, pati kasi nakaya ko mga exam, eventhough i didin't study that hard. nakuu! hindi na ganito sa finals promise!
*GRAD PIC CANCELLED*
dapat this friday na yung grad pic namin, but nooo! dexter announced kanina na na-move on september 22 na yung grad pic since ang daming nakareserve dun sa RED IMAGES, kaasar kasi naka-set na yung heart ko. pero blessing in disguise yun. 3 things! first, panget ng length ng hair ko ngayon so i bet hindi magiging maganda grad pic ko. secondly, i lack beauty rest! yup yup! sa mini dramserye na naganap nitong mga nakalipas na araw, super panget ng mata ko. panget na nga pumanget pa! takte! kaya ayun super ok na rin na hindi tuloy. and lastly, baka daw hindi maging "authentic" smile ko sa grad pic. baka bumakas pa sa mata ko na hindi ako masaya sa grad pic ko. ahahaha! kaya okei na rin na sa september 22 na. ONE BIG PROBLEM! yun yung araw ng competition namin! kaasar! magpapatong patong nanaman mga make-up sa mukha ko. hahaha! ah basta keri na yan! :D
*I KISSED DATING GOODBYE*
ITO ANG DAHILAN BAT TALAGA HINDI AKO NAKAARAL KAGABI. taimtim na kong nagbabasa sa tax, pero walang nagreregister. nakaakinis kasi i'm not like that, sakin kasi thrice ko lang basahin memorize ko na. but this time it wasn't like that! so anyway, ayun habang nagbabasa ako, bigla akong tumigil. tapos binuksan ko yung "mini-library" ko. sa kailalim-ilaliman, nandun yung mga joshua harris books ko pati mga iba pang inspirational books ko. i picked up i kissed dating goodbye. hindi dahil bitter ako na gusto nang isumpa ang mga relationship. noooo! no to bitterness! its just that i needed enlightenment, something na hindi ma-eexplain ng ibang tao, but only that book. so ayun. basa. basa. at basa pa. after reading the first chapter i just said to myself "shucks! ganun pala kapangit mga past relationships ko. it's so not pleasing with God! super nakonsensya talaga ako. nakakaiyak. naiyak talaga ko sa realizations ko nun. grabeh! super hingi agad ako ng tawad sa lahat lahat! (magmula ng kalandian ko sa lalaki! hahaha.) and after that i was relieved, and felt asleep.
*MOMMY KNOWS BEST*
6:30am gising na si mama. pagsilip ko sa kwarto she was doing her daily routine; pray, basa ng bible, daily bread, purpose driven life both tagalog and english version, and afetr that pray uli. i gave her some time, then pumasok ako sa room, lied beside her. and then, i did the unthinkable. i cried so hard in front of my mom. (usually kasi sa bahay patago akong umiyak, sa cr, ilalim ng kumot, sa terrace, basta tago! kasi my mom doesn't want to see us crying kasi hurtful daw sa kanya.) tas ayun, nagshare na ko. unang sinabi sakin ni mama is "thank you" dahil naging open daw ako. she gave me lessons. not the typical "sabi ko kasi sayo eh." but rather on how things will be ok, and how brave i am na i accepted na weak and defeated ako. basta mga ganung factors. feeling ko that time, it was God that was talking to me. as in. i cried and cried and cried. (ito rin yung time na sumuka ako sa sobrang iyak. napraning si mama.) tas ayun, after all that talking (lasted 1 hour and 30 mins.) narealize nya na late na sya for work, and i am almost laet for school. so we stood up, gave each other a tight hug, and then laugh! yes! we laughed because biglang umeksena si daddy at sumigaw. "bat kayo andito? anong oras na!" hahaha. funny rin pala minsan si dad! i love you mom! thanks! :D
*BEING STRONG FOR SOMEONE*
bago ako pumasok, akala ko super weak ko. ako yung natalo, naiwan, sinukuan, at lahat lahat ng kadramahan sa mga filipino movies. akala ko ganun ako. for a while oo, pero FOR A WHILE lang. ayan, kanina sa school, after namin mag-c.r. ni son, napaiyak ako, she knows what's it about. ayun she super pampered me, and her words stuck within me. "hindi naman pwede kasing ikaw lang happy, dapat sya din!" so ayun, napatahan nya ko, and malapit narin kasi exam nun, and indeed i felt well. hay! its just so good to have gurlfriends! you no longer need to explain, they just understand. after exam sa entrep, i know something's up with mar-b, paglabas nya ng room i called him 'boy! lika dito.." then i gaevhim a super tight hug, he hugged me back and told me "mahirap melai..". sabi ko na eh! something's up! kaya ayun, usap kami, i told him na things will go well, and then i said "hindi pwedeng dalawa tayong mahina, paano na feasib naten diba? we need to be strong. ok kung di mo kaya, i'll be strong for you, i'll help you." madrama man, at nakakahiya pero wala kaming pakielam nun! nagkalat ang mga 4th year at 3rd year studs sa corridor habang nangyayari lahat yun, but we don't care! tas sabi ko kain nalang muna kami kasi baka gutom lang ang lahat!
tapos namin kumain, super silent lang sya. and i'm not used to it. kasi sya lagi madaldal at mapangasar eh. so hindi ako nagpaka-pushy! i justw aited for him to talk. umakyat na kami uli for our next exam, and since super dali lang nun 20 mins. lang and then we were out. i know he needed someone to talk to kaya sinamahan ko muna sya at nagpunta kami sa field. hay! of all why the field! sabi nya para daw tahimik at mahangin! lintek! emoterong lalaki! hahaha. sana sa baywalk ko nalang dinala toh! hahaha. so ayun, he was silent. i waited. and then he opened up. yung mga hurt and pain na nararamdaman nya, lahat, from friends, to family, and with himslef narin. after nun, alam kong nagpipigil lang sya ng kanyang tears kaya i didn't look at him nalang. "nag-pe-pray ka ba?" i asked him. "lagi?" "oo naman.. ay hindi rin, minsan.." i adviced him what i learned nung group dy ni bits last sunday (akalain mong nabanggit din si bits! hi bitch! :D) sabi ko sa kanya, lahat lahat ng pain mo i-cast mo kay God, he'll give you rest. yun lang naman gusto nya eh, na sumuko ka para sya na gumalaw sa life mo. funny but true. basta mga advice ko sa kanya is more of pagpapahalaag sa sarili nya, sa family nya, and kay God of course. sabi ko din na kung hinid para sa kanay wag ipilit, dahil kung para sa kanya naman yun dapat hindi na sya nahihirapan. hehehe. (nag-aadvice ako sa kanya and at the same time sa sarili ko) basta ayun. and syempre i told him na he may have doubts kasi ako nga diba kakalagpak ko lang? sabi ko nalang, at least i know when to get up. oh dabah ang taray! beauty pageant ito! hahaha.
so ayun, after that, he was silent again. at onti-onti nang umuulan, inantay namin ng onti. alam niyo kung bakit? para isabay dun luha namin. naiyak din ako kasi ganun para nararamdaman nya, nakita ko sarili ko live! (but of course totally different stories but on the same category!) ayun, mejo lumakas na ulan kaya we decided to go home.
sa fx tahimik parin sya. at bago sya bumaba i told him "isipin mo lahat ng sinabi sayo mamayang gabi." and after that he closed the door. sabay naisip ko! shucks! wag pala dapat mamayang gabi! may FINANCE exam pa! hehehe. sablay ampf!
so ayun, that's how my day went. it may seem too plain, pero sakin it was really something. kung super dilim nung 11, 12, and 13.. ngayong 14 umaraw na, may rainbow pa! hehehe.. hay! i sooo luuuurve the sun! :D siguro marami sa nagbabasa ngayon napapaisip "aba! si melai puro GOD at napaka-banal ngayon." hay! i decided i wanted to change. and this change will be long-term na. masyado na ata akong matanda para maglaro pa at hindi magseryoso. basta, i'm hoping for the better. better days ika nga! :D ciao!
No comments:
Post a Comment