Even The Best Fall Down...Sometimes.

.
..
...
....






























This, by far, is the worst state my heart has been.

I can't breathe.

I don't want to deal with this pain.

And I make no sense.

Thank You For The Broken Heart.

Thank You For The Broken Heart
By: J Rice


Everything I know about love I learned from you
And everything I know about pain I learned from you
You were my only, you were my first
You showed me lonely and you took me in when I was hurt
But the most important thing you ever gave me
You was the one that hurt the most

So thank you for the broken heart
And thank you for the permanent scar
Cause if it wasn't for you
I might forget how it feels to let go
And how it feels to get a brand new start
So thank you for the broken heart

I still remember when you called
And said that he didn't admit anything
How could you expect me to look at you the same way
You were my only but not my last
You showed me lonely and you made me put you in the past
The most important thing you ever gave me was the one that hurt the most

So thank you for the broken heart, oh yeah
And thank you for the permanent scar
Cause if it wasn't for you
I might forget how it feels to let go
And how it feels to get a brand new start
So thank you for the broken heart

And every time I find myself alone in pieces
I find myself I'll just remember when you hurt me and I made it

So thank you for the broken heart
And thank you for the permanent scar
Cause if it wasn't for you
I wouldn't be here with the love of my life all my pain disappear
I've come so far
So thank you for the broken heart
I thank you.. I thank you
For the broken heart

Sayang Naman.

Sayang Naman
by: Nina


Di ko malimutan
Ang mga sumpa sa akin na 'di iiwan
Ako ay nagtiwala at sa yo ay naniwala
Na ako lamang ang nasa buhay mo

Tandang tanda ko pa
Ng sabihin mo sa akin na ayaw mo na
Ang mundo ko ay gumuho at ang luha'y biglang tumulo
Ang mga pangarap ko'y naglaho

Ano pa ba ang magagawa
Siguro nga'y hindi tayo para sa isa't-isa

Sayang naman ang pag-ibig na ibinuhos ko sayo
Sayang naman ang mga panahon na ginugol ko sayo
Kung maibabalik ko lang ang ating nakaraan
Di na sana dadating sa ganitong kalagayan

'Di ko matandaan
Kung ano ang huli nating pag-aalitan
Saan ba ako nagkulang, ano ba ang kasalanan
At ikaw ay biglang lumisan

Ano pa ba ang magagawa
Siguro nga'y hindi tayo para sa isa't-isa

Sayang naman ang pag-ibig na ibinuhos ko sayo
Sayang naman ang mga panahon na ginugol ko sayo
Kung maibabalik ko lang ang ating nakaraan
Di na sana dadating sa ganitong kalagayan

-------------------------
Woke up with a heavy heart. [And an even heavier eye...bags.] Kaya 'to.. Not so good morning, kahit pa ba FRIDAY ngayon eh. SO WHAT?! Inyo na mga FRIDATE ninyo! AT Thanksgiving pa ngayon, so double celebration. Sige na, kayo na magcelebrate, saya ninyo eh noh? *Insert sarcasm here* [Hahaha! Natatawa naman ako sa kabitteran na 'to. JOKE!]

Ayun lang. One word. Sayang. :( Hindi naman sa may "regrets" ka or anything. Sayang lang. Nasasayangan lang ako. Yung tipo ng sayang na mapapabirit ka ng ♪♫ WE COULD HAVE HAD IT ALL.. ♫♪ Hahaha! Basta ganun.

Sayang.. Sayang.. Sayang..

Pati tuloy ako iisipin ko na yung mga "What might have been" na yan at yung mga "We almost had 'US' back together" shit. EWAN! *pweh!*

:((

Umalis ako ng Manila (Nang biglaan.) para kahit paano eh sandaling takasan ang kasalukuyang nangyayari. Pero kahit gaano kalayo ang tahakin ko, humahabol ito na parang multo. Wow! Emo post coming up!

Sorry. Nakaka-emo lang talaga. Kaya ayoko ng malapit sa dagat eh. Hinihila ako lagi para umiyak at maglabas ng sama ng loob. :((

So ayun na nga. Naisip ko, pwede naman ako umalis na sa sitwasyon ko para hindi na malungkot eh. Pero di ko kaya. At naiinis ako dahil habang tumatagal at habang gumugulo lalo at sitwasyon, mas napapatunyan ko lang kung gaano ako ka-martyr.. Sobra! Taena! Bipolar na ampft. Ewan ko ba. Basta ang alam ko nasasaktan na ko, pero mas gusto ko na 'to kaysa sa walang maramdaman. Mahirap oo, pero pareho namang mahirap kahit tumigil ako eh. I guess its a lose-lose situation. Haha! May ganun ba? Ewan.

Nitong mga nakaraang araw napatunyan ko rin na masarap mag-blog kapag lasing! Hahaha! :))