Nalipasan.

Dalawang araw na lang at tapos na ang pinaka-masaya at pinaka-paborito kong buwan (Asa!) ng taon.. GOODBYE FEBRUARY! ('Wag ka na muna babalik ah! Epal! Hahaha!)

Halos buong buwan ako hindi nakapagsulat dito. At hindi dahil sa wala akong masabi o kung ano man, hindi ko lang ano uunahin ko sa dami ng mga nangyari. Yung iba nga ako mismo nakalimutan ko yung mga detalye, pero yung pakiramdam.. damang-dama ko parin! Chot! Maarte! Gusto ko sanang isa-isahin pero bukod sa wala namang interesado, tinatamad ako. Babalikan ko na naman ang bawat araw ng Pebrero sa utak ko.. NO THANK YOU!

Sobrang busy sa school. At ako naman si magaling na kung kailan kailangang magsipag eh dun pa natuto mag-"procrastinate". (Pinanganak ba ulit ako kahapon at bigla ako naging isang dakilang procrastinator?) Patapos na ang Pebrero, papasok na ang Marso.. Hindi ibig sabihin nito mas dadali ang mga araw. GALAW-GALAW! Deadlines. Final requirements. Finals. Book report. Sheeeeeeeeez! (At ang tapang ko pang mag-9 units next sem para maging qualified sa scholarship program. GOODLUCK!) Pero sabi nga nila, hirap muna bago sarap. So bago ako mag-"Summer Vacation" mode ay magsusunog muna ako ng kilay at tutunga ng mga 5 bote ng kape para makapag-comply sa mga requirements. AJA! This better be worth it!

May pinagdadaanan ako, pero 'wag kayong mag-alala, dinadaanan ko lang, at di ko balak tambayan. Kaya pasensya na sa mga "random fit" ko (Kung sino man ang mga nasampolan na, paumanhin.) at mga unreasonable at irrational (Pero hindi naman totally irrational, di niyo lang ako gets minsan. Haha!) blahs ko. Basta. Matatapos din 'to. Ako na, ako na talaga ang S-T-R-E-S-S-E-D! Wala nga akong FB account pero hindi parin ako natututo at ako parin talaga ang gumagawa ng paraan para "kumuha ng bato at ipukol sa sarili kong ulo". Haaaaaay. -- WOAH! Teka, teka, teka.. Saan galing yun? Memasingit lang? Hahaha! Che!

Isang malaking pasasalamat pala sa limang taong 'to na kahit nakakalat sa iba-ibang lugar ay wala parin kupas sa pambabasag: Mafe, Chi, Tina, Cliff, and Mary. Hahaha! Sakit ng daliri ko kaka-type at panga ko kakatawa sa mga kalokohan niyong lahat! Love you all! BBM all day everyday! ♥♥♥

Dito na lang. Ktnxbye.

Church At Prayer.

Our most gracious and loving heavenly Father, all glory and honor be unto you.

We come to you with humble hearts.

We thank you Lord, for your sustaining grace and everlasting love. We thank you Lord, for in the midst of so much suffering around us. You still always make your presence felt.

Bless our country Lord. Give our leaders wisdom to see what is right and the strength to pursue it. Help those who have been struck by calamities and those who suffer. We pray Lord, that you extend your healing hand and give them peace that they may become aware of your love and presence.

We pray for our church Lord. Be with our leaders and help them. Give them the discernment, that they may know your will and give them faith that they may follow it. Bless our pastors. Sustain them as they do the work you have entrusted to them. Empower them, that they may always remain faithful.

We pray for the youth. We pray that you will continually guide them. Help them Lord to channel their energy for your service. Give them sound minds as they study and give them the will to resist all the temptations around them. Be with them as they grow in faith and keep them steady in the path to righteousness. We pray that you continue to nurture their talents and skills so that it may be used all for your glory.

Forgive us Lord for all our shortcomings. Forgive us if at times we fail to remember our duties and responsibilities as stewards of your faith. We pray that you accept our sincere apology.

We thank you Lord for always hearing and answering our prayers. All of these we faithfully ask, in the most precious name of Jesus. Amen.

On Leave.

Sobrang busy the past.. err.. months (?) na wala na talaga akong time to post something "worth reading". Lahat yata puro rants and blahs lang eh. Anyway, sorry for that. Things are just a little crazier this time. Pero dahil ginusto ko 'to, wala akong dahilan para magreklamo ng bongga. So, dito muna for now. 'Till then.

I LOVE GRAD SCHOOL! Not. ♥♥♥

** When I come back.. I'll come back with a bang. [Chot!]

$%!@*&#^ This!

$%!@*&#^ This! I hate it! I quit! AYOKO NA! AYAW! AYAW! AYAW!

Hindi ako mapili sa trabaho, alam yan ng mga magulang ko at sa mga taong matagal nang nakakakilala sakin. Hindi rin ako tatamad-tamad tulad ng sinasabi sakin dito, alam din yan ng Nanay ko, HINDI AKO TAMAD! At lalong-lalo naman na may tiyaga ako sa kung anong trabaho ang iharap mo sakin.. Pero ngayon? $%!@*&#^ This! SOBRA NA! Ayoko na! Sawang-sawa na ko sa araw-araw na dalawang libong mahigit na phone calls na kalahati pa dun ay mga bastos at walang modo [SOBRANG UNPROFESSIONAL] na clients na akala mo residential yata ang tinatawagan at kung minsan parang pay phone pa sa kung saan ang gamit! ANG EEPAL NINYONG LAHAT! [with matching turo-turo ala Assunta de Rossi in JOLOGS.]

Parang ganito lang yan eh.. HINDI AKO NAG-ARAL NG APAT NA TAON SA KOLEHIYO PARA BAGSAKAN NG TELEPONO NG ISANG WALANG MODONG [AT JOLOGS MAG-ENGLISH, TRYING HARD, FEELING SOCIALITE] CLIENTE! $%!@*&#^ This! At ano tingin niya sakin? Robot na walang "programmed" na sagot kapag nagaalburuto ang cliente? Underdog na hidni alam gagawin kapag nasigawan? Ako pa ba magpatalo? DEMMET! EH di nasigawan siya! Hahaha! Well, hindi naman yun biglaan at tipong "marketer" [Palengkera] ang dating at bigla nalang ako nag-snap ng ganun. Pang-anim [Oo, nabilang ko.] na beses niya na kong binabastos over the phone, yung hindi courteous/professional kind of bastos, ganun. Eh nabosesan ko siya. So ayun, inunahan ko na.

"MA'AM SANA PO HINDI NIYO PO BINABAGSAK YUNG TELEPONO KASI MASAKIT PO SA TENGA AT MEDYO HINDI PO MAGANDA YUNG ASAL NIYO." Tapos hindi siya nagreply. At marahan niyang binaba ang phone. Olats!

Ang nauna ay "external stress factor", iba pa yung "internal stress factor". Tao ba 'to? OO! Hayop ba 'to? Pwede. Hayop sa katamaran! $%!@*&#^ This!

Ganito yan eh, kung alam ko lang sagutin LAHAT ng tanong ng mga cliente niyo, hindi ko na ipapasa sa inyo yung tawag. Alam ko namang busy ang lahat, lalo na sa department niyo. [Oo, sensitive ako sa environment ko. Unlike you!] Pero wala akong alam sa mga processes na yan eh . [At hindi ko kasalanan na wala akong alam, I WAS NOT INFORMED!!] So talagang babagsak at babagsak sa inyo yung mga tawag... Tapos anong gagawin mo? Deadma ka lang? Muta ang phone? Kiber sa mga phone-in queries? ANO KA, BOSS? $%!@*&#^ This! Tibay ng loob niyo "boss"! Ang laki-laki ng sweldo niyo, konting effort pa jan para naman kahit paano tumugma ang pinapasahod sayo sa tinatrabaho mo. Oo judgmental siguro ako sa pagkakataon na 'to, pero "boss", last year ka pa ganyan. Dati nga lakas mo pa makareklamo sakin na pinuputakti ka ng tawag. EH ANO PA PO AKO? Lunok lang pahinga. Palit tayo, trip mo?

Tama na. Galit ako kaya kung ano-ano sinasabi ko. *In hell.. Excel..*

Anyway, ayun lang, nag-rant lang ako. Ang init ng ulo ko [Literal. Yung parang may steam. Ganun ka-init.] at ang tigas ng batok at balikat ko [Malamang ay dahil sa stress.] at wala na kong energy para magalit pa. Naubos na mula alas-otso [Oo, pagpasok na pagpasok palang, umaaribba na ang mga tawag!] ng umaga. Haaaaaaaay! $%!@*&#^ This!

J-Hunting.

Before 2011 ended, I promised myself that if I don't get to be regularized here at the company I'm currently working, I'd find career opportunities in other companies. Why? Because I've been working here for 2 freaking years already and I'm still not on a regular status. And it's not because of my performance, I'm very well sure of that. And of course, my current job/position doesn't let me maximize my "potential" to excel and to utilize my skills. Kaya ito.. Nangangalawang na, nabobobo pa.

Rant mode: on. Of the 2 years that I've been working here:
1.) Are they properly orienting new employees [including me.] on the description/nature of the job that will be taking on? NO.
2.) Are they doing anything to contribute to the 'career growth' of the employees? NO.
3.) Are they provided enough trainings/seminars to further learning? NO.
4.) Are they prompt in giving promotions/regularization to contractual employees? HELL NO!
5.) Are they giving 'bonggang-bonggang' incentives and a competitive salary rate? HELL YEAH!
Tssss.. Panira! Che!

So, if can't do anything about my regularization, why not do something that I'm in control of? OPERATION J-HUNTING! Ü

I'll admit, it isn't easy. Not that there are no available vacancies, it's just that I feel I'm not fit for those positions or that I don't qualify in terms of the technical skills needed. [Yeah. So much for the training requests! Walang natupad kahit isa!] I'm like on entry level again/fresh graduate. And this fact is kind of depressing. REALLY.

But one thing is for sure, I won't leave until there is a replacement. I'm not that stupid/desperate! I should keep in mind that I still have 3 years of schooling that I need to pay for. *wink*