Masaya. Malungkot. Sabaw. Masaya Ulit. Malungkot Ulit.

.....

5 minutes has passed, wala parin akong maisip na intro.. Sheeesh!

Game na nga!

Anu na nga ba mga nangyayari sakin lately? Well, it's been one bumpy ride if you ask me. Madami nang nangyari. Masaya. Malungkot. Mas malungkot. Sabaw Moments. Tapos Masaya ulit. Tapos Malungkot na ulit. Nakakapagod actually, paulit-ulit. Pero ganyan naman talaga diba? Siguro kaya rin ako walang gana magsulat dito dahil baka sabihin lang ng mga babasa "Ay! Ganyan na naman?". Well, hinid naman ako pressured sa kung anu magiging reaction ng mga nagababasa, wala lang. Siguro ayoko lang na sa ibang tao pa mangaling na paulit-ulit na lang yung mga dinadaing ko sa buhay!

Anyway, sa sobrang disoriented ko ay hindi ko talaga alam saan magsisimula. Sige, simulan naten sa masasayang bagay.

JULY 12.
Una na syempre yung nakaraang birthday ko. Masaya naman ako na nadagdagan nanaman ako ng taon, at nabigyan ulit ng pagkakataon para mabuhay pa ng isa pang taon. [Drama?] Iba kasi ngayong taon, simple lang. Nabigyan ng bagong kahulugan ang 'birthday' sakin. Dati kasi nasanay ako na may 'birthday' cake, 'birthday' party, 'birthday' presents, at kung anu-ano pang 'birthday' perks. Pero ngayong taon, hhhhmm.. Wala. Hindi naman totally na wala talaga, wala lang on the day itself, gets? Iba parin kasi pag sa saktong birthday mo nangyayari ang lahat ng 'birthday' perks na yan! And may isa kasing pangyayari na sobrang hindi ko makakalimutan ever..

It was a Monday, and I have work. [Dahil hindi ako pinayagan mag-'birthday' leave, pumasok ako.] Mom texted me to go home early kasi bibili daw sya ng something para may 'dinner' kami. After office, dumaan muna ko kila Louis para kuhanin yung mga pina-DL ko, tapos umuwi na ko. When I arrived home, my friend texted me that he has something for me because it was my birthday, so lumabas muna ako saglit. Habang nasa labas ako, dumating na pala si Mama sa bahay, so nakasalisi kami. And then I received a text message from her; "Sorry bunso if ito lang ang kaya ko, mahirap lang kami ng daddy mo and we can't give you the party that you want. I hope your happy with your friends on your birthday. Happy birthday." Hindi ko alam paano magrereact sa text nya, pero nagreply ako; "Ma, andito lang ako kila Marvin, pabalik na ko." When I arrived home, I hugged her. I explained to her na may binigay lang sakin yung friend ko and that maaga talaga ko umuwi and I was waiting for her. After nun, kumain na kami. Goldilocks, Chowking, pati Ice Cream. Solve! Pero 'Chowking Lauriat' sakin dahil daw 'birthday' ko. At habang kinakain ko yung Chicharap, naiyak ako. Hindi naman kasi ako humihiling ng kahit anong 'magarang' bagay sa birthday ko eh. Mababaw lang kaligayahan ko, at hindi ako demanding. Na-touch naman ako sa 'birthday' treat ni Mama, at kahit tatlo lang kami nun, ok na ko dun. Masaya narin. Dun ko napatunayan na hindi naman kailangan ng mga party-party at kung anu-ano para magkaron ng masayang birthday eh, nasa tao narin yun siguro. Ü Masaya naman yung birthday ko dahil marami parin pala nakakaalala na JULY 12 ang 'tamang' birthday ko. Pero if I were to pick 3 things na pinaka-maaalala ko sa birthday ko ngayong taon, ito na siguro yun: Mom's Chowking Lauriat, Endless Love [VS] Body Splash from Marvin, and a 'power hug' from the 'bestest' 'rock-and-rollest' cousin in the world, Louis. Happy Birthday Melai! Ü

JULY 15.
FHM's 100 Sexiest Women in the World @ The WTC in Pasay. Masaya kasi from Non-VIP tickets, naging VIP Pass! [Thank You Abai!] Super saya! Nag-enjoy ako mag-adore ng mga sexy at magagandang babae [Pili lang ang mga nagustuhan ko.] and the show is great! Magaling yung mga performers! Ü Masarap yung food. [Hooters!] at may moment si Henry. After the show, nagtrip kami na magpapicture sa stage na may 'FHM' backdrop, habang nasa stage na, nagulat akong may lalaking nakahilata sa floor. When I double-checked, it was Henry! His face is covered in his own blood. I freaked out, pero tinulugan ko parin sya, kahit nakakatakot yung stage, ayus lang. Ayun, we called the Medics and nilagya muna ng first aid, tapos chaka sila nagpunta ng hospital ni Arnold. Grabe! One fun-filled night turned out to be an unforgettable moment for us. At dahil jan, nagkaroon ako ng 'NFF' [New Found Friend.] Ok narin. Masaya parin natapos ang gabi. Kahit puyat, pagod, masaya parin! Ü

JULY 16-18.
We went to Zambales. Team April 9 plus 2 [Pau and Em] minus one. [Wala si Dave.] Actually mixed emotions yung na-fi-feel ko at that time. Hindi ko alam, may weird feeling ako, pero naeexcite ako kung anu yun. Anyway, wala ako masyadong kwento about the trip. Masaya kasi nakarating narin akong Potipot. [Na ilang buwan ko nang ikinakatampo kay Louis at Bamba] Kahit lumakas yung ulan, go parin! Masaya din kasi 'super close' na namin ni Bamba, ipinadama nya sakin paano maging isang ina sa walong katao! Hahaha! Ü Basta, nag-enjoy kami sa pabalaik-balik sa palengke, magluto, maghugas ng kung anu-ano. You get the picture. Basta! AYun, anu pa ba? Malungkot din, kasi kung ihahambing ko sya sa una kong punta sa Zambales... Hay naku! Wag na ihambing! Hahaha! Bitter ako! Joooke! Siguro kasi nag-expect lang din ako, pero dahil sa iba narin ang sitwasyon.. Iba din ang mga pangyayari. Loner ako sa trip na to. Loner na, Loser pa. Wala nga din gana si Keri nun eh. [Na-'camera'-nap pa sya ng butihin kong pinsan!] Natulog ako ng maaga para magising ng maaga para magluto. Beat that! Basta, wala na ko masabi. Yun na yun. Masaya. Malungkot. Sabaw. 3 Hit Combo para sa trip na to.

JULY 23.
Had dinner with my most beloved girls; TUSK! Ü Dapat, dine-out somewhere, pero dahil its a Friday, we decided na sa house nalang nila Bits tapos bumili nalang kami ng food. Bonding, pictures, food trip, chickahan, more pictures. And then I had to leave na. :( How I missed those girls, and the five of us together.. [Next time ulit girls! Ü]

Went to meet my HS friends along Rufino. Naglakad ng mahabang-mahaba para maghanap ng Starbucks store na may available na socket para makanuod ng videos on YouTube. Malalang trip na to grabe! At hindi namin pwede kainin ang dala kong cake sa Starbucks, we decided to go to Arnold's house. [Para narin mas mabilis ang WiFi Connection. Haha!] Swiss Chocolate Cake, Benny Lave, Picture.. picture and more picture, FB stalking, and then we called it a night around 3am already! Hahaha! Ü Everybody happy kaya astig ang biglaang 'chorvah' na 'to! Magaling, magaling, magaling! Natututo na tayo na mas masaya ang biglaan! Ü

CURRENTLY..
After ng lahat ng mga nangyari.. Hindi ko parin alam kung bakit may 'torn' feeling ako lately.. Masaya naman pala ako nung mga nakaraang araw.. Pero parang ang default mood ko ay 'malungkot'.. Hindi naman emo.. Basta malungkot lang.. Or bored? Lately kasi ang chill lang ng mga araw ko.. Trabaho, uwi, tulog, gising, trabaho ulit, uwi ulit, etc. Nasanay siguro ako sa 'rakrakang' mga araw. But don't get me wrong, nag-e-enjoy naman ako magpahinga. Hehehe! Ü I need something to refresh myself. Or to divert my attention perhaps..

HOPING. PRAYING.
I have hunches kung bakit ako malungkot pero I tend to ignore those things because I know it won't matter anymore. I know that I can manage.. or that I'll get by.. Siguro nga 'episode' lang 'to sa buhay ko. [Tulad ng pagkabaliw ng pinsan kong mataba!Ü] I'm praying that God will continue to give me strength to go through this. [Siguro my 'emotions' are being tested because He knows that it is my weakest point.] Madalas na kong nahihirapan, and knowing na kinakaya ko lang lahat, parang mas masakit. Parang ang labo yata. Basta ganun! Sana din tuluyan ko nang ma-free yung heart ko from all the hatred, bitterness, and sadness na meron ako ngayon. I hope that in time, I'll be able to look back at all of these things.. and just smile about it. Haaaaay! Pain, pain go away! Abnormal na ko. Ito na naman yung ugali kong hindi ko kailangan problemahin ang mga bagay na nakakapagpalungkot lang sakin. Note to self: HINDI DAPAT!

SAYO.
Sobrang miss na miss na kita. :(( You don't know how much I'm hurting everytime I see you. And it hurts even more thinking that we can never have those times back. Ignoring you doesn't help at all, niloloko ko lang sarili ko. Alam ko namang wala akong karapatan maginarte ng ganito sayo, gusto ko lang ilabas 'to. Baka kasi makaluwag lang sakin. Siguro din kailangan kong i-admit 'to sa sarili ko. Ngayon ko napatunayan na pwede palang maging masakit ang sobrang pagka-miss sa isang tao. Ibang tao kasi yung nakita ko nung mga panahon na yun, at ngayong wala na, alam kong hindi na mababalik yung "tao" na yun. Minsan nang nangyari sakin to, naulit na naman, at ang malas ko dahil sayo pa! Haaaay! Wala naman akong gustong mangyari eh, wala narin naman ako sa position para magdemand. Magdedemand pa ba ko eh hindi ko nga mabigay yung gusto mo dati? Basta.. Miss na miss na miss na kita! :(( If I have one wish..... ✩

TO MY DEAR COUSIN.
Super "Thank you" for everything. As in EVERY-FREAKING-THING! Sa dami ng mga bagay na yun, kulang yung buong blog ko. Hehehe. Salamat kasi, as weird as I am, and as crazy as my thoughts can be, still you listen. Kahit wala nang kwenta mga rants ko sa buhay, nakikinig ka parin! Quits lang tayo, dahil nakikinig din ako sa mga kabaliwan mong hindi ko maintindihan! Hahaha! Salamat sa mga 'power hug' na hindi na halos ako makahinga dahil amoy mandirigma ka minsan. [Hahaha! This is my blog, pwede kita awayin! Ü] Basta.. for being there, for being transparent, for being honest and opinionated.. [Talaga?] SALAMAT! ♥ Matagal pa tayong magkakasama, habaan mo pa ang pasensya ha? Hehehe! Ü [Napansin ko lang.. Namimiss na kita! Sama ka sa weekend ha? Lablab ng madami! ♥]

So, that's it. Wala na ko masabi. It took me 3 hours to compose this post grabe! At naiyak ako ng bongga. [Hindi tuloy ako makasagot ng maayos sa calls.] Dito nalang muna. Ü More masaya-malungkot-sabaw-masaya-malungkot kwentos next time.

Wait Lang..

Matagal narin pala akong hindi nakapagpost dito. Andami nang nangyari, lahat naka-'mental note' at naka-'draft' lang, pero hindi ma-publish. Bakit kaya? 1. Hindi pa ko ginaganahan magblog ulit. 2. Hindi ko ma-gather ng maayos thoughts ko. 3. Ayoko mag post for the sake of posting lang. 4. BUSY AKO! Hahaha! Ü

Basta.. Just hang in there.. Makakapag-update din ako.. Siguro bukas, o sa isa pang bukas.. Basta..

Hindi Makatulog.

Mga kalat na pagiisip dahil hindi ako makatulog:

1. Tumatanda na ba ako? Dahil hindi na ko makasabay sa puyatan, naiinis ako kapag hindi kumpleto tulog ko, at naiirita ako sa mga maiingay kapag hindi ako makatulog. Haaaaay. 23 palang ako pero ugali ng 32 'to diba? :(

2. "YOU WANT WAR? I'LL GIVE YOU WAR!" Kung may attitude problem ka at ako ang aartehan mo, (Nang hindi kumpleto tulog ko) asahan mong babalik sayo ng x2 lahat yan, and worse! Che!

3. Loner din pala ako. Mas gusto ko mapagisa kaysa sa makasama ang maraming tao. Mas naeenjoy ko ang paligid pag mag-isa. Peace of mind. Relaxing.

4. Hindi pala sa hindi ko kaya magpuyat, may pinipiling panahon lang. Parang ngayon, antok ako pero dilat na dilat pa ko.

5. Meron pala talaga akong ugali na "Bago ako, sila muna." Tipong ok lang na ako ang magadjust (Sometimes to the extent that even I couldn't imagine) basta maging masaya/ok lang sila. Sacrifice baby! Para lang wala nang masabing kung anu man.

6. Kaya ko palang magtype ng random tulad nitong blog na 'to na hindi ko iniisip sunod kong sasabihin. Bira lang ng bira!

7. Naho-homesick parin pala ako. At alam ko tuwing kailan yun. Tuwing wala ako sa bahay (Malamang!) at hindi ako masaya sa kasalukuyan kong kinalalagyan kaya namimiss ko sa bahay. (specifically sa kama katabi mommy ko.)

8. Hindi parin pala ako over sa stage na hindi nakakatulog ng walang ilaw. Parang ngayon, dahil hiniling ng kasama kong patayin ang ilaw, ayan! Sya'y mahimbing na mahimbing na habang ako blog pa ng blog para makatulog. Haaaay.

Ititigil ko na muna dahil masakit na daliri ko. (I'm just using my fone kasi.) Till here. :)

Am I REALLY Over It?

When I said "IT'S OVER..", do I really mean that it was "over"? Or do I really want it to be "over"? Seriously, I don't know where the difference in these two lies. All I know is that I'm still affected by what is / what is not happening between us. I am still hurting. I am still missing you. And the situation I am / we are in right now, its not helping at all.

I just have to let this out. This thought has been bugging me for almost a week now, and it really burdens me to think about these things, cause I know that I can't do anything to make it better. I just have to endure the 'pain' and hope that eventually, it will be ok again.

I know I have faults [I'm not perfect. Almost perfect lang! Ü] that's why I think I deserve this uhhmm.. problem? Hindi ko alam ang tawag, basta THIs. ITO. Kung anu man to. :(

Ayoko na mag-English. Sumasakit na nga dibdib ko, dudugo pa ilong ko. Haha! Pati natatagalan ako mag-blog pag English kasi iisipin ko pa maigi. Di katulad pag Filipino, dere-derecho lang. Parang ngayon, pointless na tong sinusulat ko pero sige, GO LANG! Ü

Game. Anu nanaman nga ba kasi to? 23 na ko [Di parin ako sanay, ilang araw palang akong 23.] at ganito parin mga drama ko sa buhay. Well.. Isa lang masasabi ko.. "SORRY NAMAN! NAGMAMAHAL/MINAMAHAL LANG!" Hahaha! Ü Seriously, hindi ko din alam bakit ganito ako ka-affected kapag L-O-V-E ang usapan, lalo na kung L-O-V-E-L-I-F-E ko! Hindi naman ako mababaw na tao para yun lang ang isipin ko sa buhay, affected lang talaga ko ng SOBRA that's all!

Anyway, ayun. Back to what I was saying. Hindi ako sure kung over "OVER" na nga talaga kung anu man yung meron sakin / samin. Hindi ko din alam kung gusto kong over na nga talaga diba? Selfish? I know. Kasi for me, kapag sinabing "over" na, it means tapos na, the end, period, etc. Yung tipong "no turning back", bawal ang "urong-sulong" at "balimbing". Dapat kapag over na.. OVER na talaga. Kaya ako gumaganito ngayon kasi parang hindi ganyan ang nangyayari sakin ngayon. Huhuhu. Ang hirap ko intindihin. :(

Ganito kasi yan. Bakit tuwing nakakakita ako ng something from someone [Let's say sa FB.] parang may tama sakin. I mean, hindi naman ako yung pinatatamaan or hindi naman ako involved dun sa nakita ko, pero may tama talaga. Yung tamang parang 'kirot'. Yung alam mong may laman. Yung alam mong kahit paano masakit? [Or exagg lang ako?] Basta ganun yung feeling. Tapos idagdag mo pa dun na alam mong hindi kayo ok lately, as in totally walang communication, pero ikaw naman ang nagdecide na maging ganun in the first place. So either way, olats ka. Ako pala, I mean. Nagiging 'self-centered' na ba ako? Hindi ko alam. Baka nga. Nooooo!

Bukod dito ay may isa pa kong nararamdaman na alam kong hindi dapat. SELOS. Aaaaw! matagal ko nang kinondisyon ang utak ko na hindi dapat ako maging selosa, or magselos sa kahit anong bagay. As in KAHIT ANO! Dito ko unang natutunan ang salitang "Chill.." meaning, kalma lang. Hindi dapat magselos dahil pinagmumulan lang 'to ng away. Ayoko pa naman ng away, dahil kasunod nun usap. Haaaay! So ayun nga, wala na kong selos sa katawan.. DAPAT! Kaya lang, dahil nga nagiging self-centered na ko, parang nagiging selosa narin ako. Tama ba? Basta point is, nagseselos ako ng hindi dapat. At ayoko 'to! Kasi naman, may ibig sabihin dapat yun kung bakit ko nafifeel yun diba? Dahil ba sa sobrang selfish ako, gusto ko akin lang sya? Dahil ba kahit pinakawalan ko na sya dapat ako parin gusto nya? Dahil ba dapat kahit wala na, meron parin? Ha? Anu daw? Di ko na magets mga sinasabi ko. :((

Till here nalang muna. I think I'm not thinking straight anymore. Sabog na ideas and thoughts ko eh. :(

PS.

Naisip ko lang, ito yata yung hardest part eh. Yung tipong alam mong gusto mo na talaga mag-move on pero may 'longing' kang nararamdaman with the person kaya nahihirapan ka.

Or, pwede din kasi na it didn't end up well kaya may slight 'bitterness'.

Pwede din na gusto mo na sila i-let go pero ayaw mong i-let go ka nila. Peste! Selfish nanaman?

Feeling ko jinujustify ko lang yung mga whines ko sa taas kanina. Oh well. Sorry naman. :(

2nd - "The Morning After."

"Asan ako? Sino ako? Bakit iba na damit ko? Waaaah! Sakit ng ulo ko. Hangover!"

At habang inaalala ko kung anu nangyari nung gabi, napangiti nalang ako. ^____^

I love Sunday mornings. Peaceful. No rushing to the bathroom so you won't get late. Relaxing. Sweet. ♥ I needed this kind of rest, after all, its been a rock and rollin' week and I haven't had enough rest. I can hear my mom now saying "Wag mo abusuhin katawan mo!" Ü [Hindi mo naman maaabuso to pagtanda mo na diba? Hehehe.]

Bummed around the whole afternoon. Watched Pretty Little Liars and Glee.

Went to church for the Vesper Service. [Di kinaya sa afternoon magsimba eh.] Hangover strikes again. Fell asleep during the sermon. [sOwiE pFuoWh. JejEje.] Prayed to give thanks for 23 rock and rolling years.

Dinner at Yellow Cab then off to Central Adriatico for another birthday bash but got dissapointed because IT WAS FREAKING CLOSED! :( So we ended up in Starbucks Adriatico instead. Energy sucker! WE WANT THAT BAD TRIP REAL BAD! :( Felt frustrated, really frustrated. But I kind of enjoyed hanging out with them. Tamang "chill" lang.

My annual "Grinch" mode is kicking in already. I. AM. TIRED. And I need to go to work tomorrow. What a birthday!