A World Without You.

napapadalas na ang pag-e-emo ko. ayoko nito. pero sa bagay, masaya nga ang malungkot minsan. at mas masarap umiyak ng walang dahilan. it helps clean the heart "daw". :) hindi naman ako yung terminal na emo na naglalaslas na at suicidal. gusto ko lang minsan nagrereflect sa mga bagay-bagay. aminin man natin o hindi, minsan hindi na masaya mga pangyayari sa paligid.

hindi ko makuha yung point bakit ako nag-iinarte at malungkot.

naalala ko, highschool pa lang pala ma-drama na kong tao. sa mga super close friends ko, ilang beses na nila ko nakita umiyak [lalo nung 4th year highschool.] chaka pag malungkot ako, dun ako nakakapagsalita ng mga bagay na hindi ko alam na nasa isip ko pala. nakakapag-english pa nga ng di oras eh. naalala ko tuloy nung second year highschool, may semi "tampuhan" or "emo episode" kami ng paborito kong pinsan na si louis. hindi naman kami ganun ka close nun, pero hindi ko na matandaan yung exact details basta ito lang natatandaan ko:

- summer yun ng 2002, nasa batangas ako, nasa zambales [yata] sya. eh alam naman naten na nakaka-emo talaga sa mga lugar na malapit sa beach or basta malayo sa manila, so ayun, siguro mood setting na yun.

- hindi pa uso ang UNLI or kahit anong promo sa text messaging nun, pero magkatext kami lagi nun tuwing gabi. basta ang drama drama nya kasi, ang likot ng utak, andaming sinasabi, yung iba di ko na maintindihan.

- sinabayan ko ang ka-dramahan nya at kumuha ako ng isang verse sa kanta ni emma bunton. ayun! hindi sya nagreply. hehehe. :)

- hindi ko din alam paano natapos yung episode na yun, basta alam ko pagpasok ng 3rd year highschool, awkward kami! hahaha. basta hanggang ngayon ginagamit ko parin pang-asar sa kanya ang episode na yun.

nung saturday, may pinarinig si cuz sakin na kanta ni emma bunton sa E72 nya. tinanong nya ko, ito ba yun? sabi ko hindi. ang natandaan nya lang daw kasi ay emma bunton.

anu nga ba tong mahiwagang kantang to, na una kong naging emo song? at dahil natutuwa akong nalulungkot ako ngayon, papakinggan ko sya maghapon? the title speaks for itself, A world without you. ♥


A World Without You By Emma Bunton

I know that you can hear the rhythm of the rain
Although we're miles apart I know you feel my pain
I try to be so strong, I try to carry on
But since you left the sun don't seem to shine

My tears are falling on the words you wrote to me
I wish that somehow they could take me where I wanna be
It seems so long ago, you held me when I cried
For now I just pretend you're by my side, oh yeah

Everything that I touch turns to blue
When I'm living in a world without you
I'm going crazy, baby, I am missing you

Can't imagine all I go through
When I'm living in a world without you
I'm not alone, I know that you can feel it too
La, la, la, la, la, la, la, la

I try to watch a movie but you're all that I can see
(All that I can see)
And in my dreams I know I always see you constantly
But then a dream comes to an end and I'm alone
And I can't seem to let this feeling go, whoa, oh baby

Everything that I touch turns to blue
When I'm living in a world without you
I'm going crazy, baby, I am missing you

Can't imagine all I go through
When I'm living in a world without you
(Can't live without you)
I'm not alone, I know that you can feel it too

I try to be so strong, I try to carry on
But since you left the sun don't seem to shine, whoa

Everything that I touch turns to blue
When I'm living in a world without you
(I'm going crazy, missing you, baby)
I'm going crazy baby, I am missing you

Can't imagine all I go through
When I'm living in a world without you
(A world without you)
I'm not alone, I know that you can feel it too

Can't imagine all I go through
When I'm living in a world without you
(Living without you)
I'm not alone, I know that you can feel it too

I'm going crazy, missing you, baby
Living without you
(Living without you)

ayun lang. masaya din ang melody nyang kantang yan kasi relaxing. basta everytime maririnig ko tong kantang to, maiisip ko ay beach, coconut trees, nakahiga sa sand, at nag-aabang ng shooting stars. happy emo-ing! :p

Mobile Blogging

attempt no. 2. just trying to blog using opera mini. (thank you ariel!) hope this works. :)

Speechless.

hindi ko alam paano i-explain. sige 5 letters nalang. S-A-B-A-W! ngayon lang ako naubusan ng words to really explain what i'm feeling. pati kahit almost 3 araw nako nag-whi-whine, parang hindi parin maubos yung sama ng loob. ang hirap, ang sakit. pero mababaw lang.

at dahil jan, naalala ko yung isang kanta na ginamit sa "Rubi", yung nag-e-emote na si Angelica habang may "Lov Scene" sila ni Jake. oha! galing nya noh? basta yun. nahanap ko na kasi yung kantang yun kaya yun nalang muna sasabihin ko dito. isang malaking HAAAAAIIIZZZXXXTT para sa isang hindi magandang araw. :((


Hindi Lang Ikaw
by: Juris

Pansin mo ba ang pagbabago
Di matitigan ang iyong mga mata
Tila hindi na nananabik
Sa ‘yong yakap at halik

Sana’y malaman mo
Hindi sinasadya
Kung ang nais ko ay maging malaya

Di lang ikaw
Di lang ikaw ang nahihirapan
Damdamin ko rin ay naguguluhan
Di lang ikaw
Di lang ikaw ang nababahala
Bulong ng isip, ‘wag kang pakawalan
Ngunit puso ko ay kailangan kang iwan

Pansin mo ba ang nararamdaman
Di na tayo magkaintindihan
Tila hindi na maibabalik
Tamis ng yakap at halik

Maaring tama ka
Lumalamig ang pagsinta
Sana’y malaman mong ‘di ko sinasadya

Di lang ikaw
Di lang ikaw ang nahihirapan
Damdamin ko rin ay naguguluhan
Di lang ikaw
Di lang ikaw ang nababahala
Bulong ng isip, ‘wag kang pakawalan
Ngunit puso ko ay kailangan kang iwan

BRIDGE:
Di hahayaang habang buhay kang saktan
Di sasayangin ang iyong panahon
Ikaw ay magiging masaya
Sa yakap at sa piling ng iba

Di lang ikaw
Di lang ikaw ang nahihirapan
Damdamin ko rin ay naguguluhan
Di lang ikaw
Di lang ikaw ang nababahala
Bulong ng isip, ‘wag kang pakawalan
Ngunit puso ko ay kailangan kang iwan

p.s.: hindi ako heartbroken at hindi ako nag-e-emo. konti lang. haha. isang sabaw moment na hindi ko makakalimutan. haaaaaiiiizzzzxxxttt!

Hangover. SugarFree.

Mahirap bumangon, anong nangyari kahapon?
Pano umabot dito? kumikirot ang ulo at puso

Refrain:
Sa dinami dami ba naman ng gustong malimutan
Ikaw pa ang naiwan sa puso’t isipan

Chorus:
Lumangoy sa alaala mo
lumangoy hanggang malunod sa iyo
Kung ang gamot sa aking sakit ay pag-ibig
Akoy ay nauuhaw at ikaw ang aking tubig
Ako’y uhay at ikaw ang aking tubig

Buong araw nahihilo
Ang mundo ay slowmo
Dahan-dahang buksan ang aking mata
Ang sikmura, sumisirko sirko

Thank You for Providing.

at last i'm back! and i'm feeling better. much better.

the past week, i was at laguna for our annual youth camp. it was indeed another blessing for me to be able to join the camp given the circumstances at work, naging possible parin ang lahat. *may mga praning moments nga lang* and not just that, toxic din ang naging preparations for this year's camp kasi we have a whopping 90 CAMPERS! first time in youth camp's history nangyari to, kaya nga we're overwhelmed eh. kaya naman talagang "rak en rol" ang mga counselors and staff. [kailangan pa ba pangalanan? wag na! kulang to!] kahit ano pa man harapin ko after camp, i know it will be all worth it! :D [buti nga may trabaho pa kong binalikan eh. hahaha.]

during my stay there, i found the "peace of mind" that i've been longing for the past err 3 or 4 months? sabi nga ng isang camper "dito sa camp, pag binati ka ng "good morning!" GOOD talaga ang morning!" true indeed! parang ang sarap ng feeling, andaming positive energy. lahat ng nasa paligid mo mabait. basta, parang hindi totoong mundo. hindi pwedeng hindi ka naka-smile. kahit tirik ang araw, naka-smile ka parin! chaka lahat ng worries ko, iniwan ko sa manila, lahat-lahat. pagsakay ko ng van, yun na "camp mode:ON!" siguro kasi iba rin ang purpose ko for this camp, hindi pang-sarili, kundi para sa ibang tao. and it feels good to have been used as an instrument for God's glory.

i also had the time to stop, think, and reflect on how things are going in my life. well, oo masaya kung sa masaya, pero sometimes alam ko yung iba dun mejo pang-sarili. the harder i try to be selfless, mas lalo akong nagiging selfish. anlabo noh? basta may ganung kaisipan lang na nabuo nun. chaka siguro, kailangan ko din muna mag "recharge" para pag nilapitan na ulit ako ng kung sino man asking for help, mas may lakas na ko tumulong [at nasa tamang pag-iisip. FAIR JUDGEMENT!] may point pa ba ko? sana.

and lastly, i get to cry my heart out without having to explain why. as in, andun lang ako. iyak ng iyak. hagulgol pa nga eh, pero ang sarap ng feeling. lahat ng negative energy, bad vibes, sabaw moments. lahat yun iniyak ko. ang sarap. ang luwag sa loob. pag naaalala ko naiiyak parin ako [iyakin lang talaga ko.] kasi kahit nakakalungkot yung mga yun, at least alam kong tapos na sila, at yung iba dun siguro malapit narin matapos.

kung meron man akong bagay na sobrang ikinatutuwa ko, ito na yung mga yun:

1.) i saw how God worked all throughout the camp. as in! yung mga lumalabas sa bibig ko habang nagtuturo, alam kong hindi ako yun. at hindi yun siguro galing sakin. it was given to me at that time. parang impromptu speech. ang galilng! pati tuwing may i-wo-worry ako for another activity, magugulat nalang ako na dumadaan yung bawat araw na nagagawa naman ng maayos yung mga yun. [at hindi basta-bastang nairaos lang.]

2.) new friends. deeper friendships. ito na yata nagiging thinking ko lagi. ewan ko ba bakit all of a sudden sobrang naging sensitive ako sa topic na to. pero natutuwa ako dahil dito sa camp, napatunayan kong hindi sa saya, gimmick, kakikayan, laitan, harutan, at kung anu-ano pa natatapos ang pagkakaibigan namin. together, hinarap/haharapin pa namin ang isang "struggle" ng isa samin. ONE LEVEL DEEPER. grabe! ang saya ko kahit pumuputok na mga eyebags naten kakaiyak ng gabing yun, at least it was all worth it. ♥ mahal ko kayo CHASHA, BITUIN and JASMINE! ♥ syempre hinid lang yan, every year naman yata one level deeper din ang friendship namen ni aloi eh. kaya masaya rin ako, kasi iba ngayong taon na to. basta! pareho lang pala kaming tao, kala ko kasi perfect sya. hehehehe. [joke lang!]

3.) renewed Christian. oo, naging struggle ang pagtuturo ko sa camp dahil most of the lesson, nasasapul din ako. syempre tao lang naman eh. pero gaya nga ng sabi ni Pastora, hindi naman kami humaharap sa kanila bilang mga sarili namin eh. pero syempre having taught them the lessons, we also have to abide by it and practice what we preach. oo nga naman, paano maniniwala yung mga bata kung hindi kami magiging example para sa kanila diba? :) oo nakaka-pressure, pero wala naman masama mag-try magbago dia? lalo na kung para sa ikakabuti mo/naten yun diba? :) alam ko magiging mahirap, but i'm up for that challenge! GAME ON! :)

4.) don't talk when your mouth is full.. of gossip that is! ito na siguro yung greatest lesson ko for the month. i know guilty ako sa ganyan, lalo na kung ang mga kasama ko ganyan din, pero ngayon nakita namin kung ano ang "damage" na nagagawa when you talk about others, and when you don't mind your own business. i have come to live by the saying "it's not mine to tell".. pero i admit minsan hindi ko to nasusunod. pero ngayon i'll try my best. also, i'll try harder to keep my mouth shut. if it's not my story to tell, i'll just keep quiet. [and eat ice cream perhaps? :)]

ayun lang for now. :)

"Thank You Lord for Providing... Everything..."