Untitled.

3 am.. ano pumasok sa utak ko at nag-online ako ng 3am?? honestly,, i'm having a hard time sleeping tight.. parang lagi akong disturbed.. onting ikot lang nagigising na ko tapos natutulala.. baliw na ba ko?? tingin nyo?? tapos lagi akong uneasy and i kept looking at my fone.. ung parang tinitignan kung may nagtext or miss call.. eh wala naman akong ineexpect,, chaka duh!! dis oras na ng gabi sinong shabulero naman ang maiisip pa ako diba?? haaaay.. bakit.. bakit.. bakit kaya..

kamusta naman ba ang mundong ginagalawan ko?? so far not so good.. daming changes,, i just couldn't see it coming till its there.. nangyayari na.. what am i talking about?? nothing specific really.. parang in general lahat nagbabago na little by little.. ano ba toh?? am i getting old?? or sinasabi lang ng panahon sakin "mag-mature ka nang bratinella ka!?".. hindi na ko magkukunyari.. oo marami akong problema ngayon.. yung iba ako mismo gumagawa ng problema,, yung iba naman kusang lumalapit,, at ang worst.. yung wala kang pakielam sa problema pero apektado ka.. "haller!! i'm just 17.. am i suppose to go through this??" siguro.. siguro nga.. pero kung mas mag-iisip pa ko ng konti.. meron pang mga tao jan na mas mabigat pa problema kesa sakin.. pero ano?? they can handle it pretty well.. they stumble.. but they easily stand up and get back.. now why couldn't i?? may magic sila noh?? ewan!! siguro kasi lagi nalang sarili ko iniisip ko.. for once sana tumingin naman ako sa paligid ko at ma-realize ko na "swerte pa pala ako ng lagay na toh.."

kahapon.. we went sa wake ng mother ni rita,, my former classmate back in highschool.. (condolence paren!!) and alam nyo na-bilib ako sa kanya.. kasi they way she handles the situation.. parang ang galing galing.. nung andun nga kami parang birthday pa nya yung eksena eh.. nakikitawa sya.. alam mo yun?? walang bakas ng magang mata.. pati mga kapatid nya naglalaro sa may bahay nila.. parang.. "hoy!! diba nanay nyo yung namatay??" sobrang bilib na bilib ako sa kanya.. napaka-mature nya mag-handle nung sitwasyon.. kung ako nasa kalagayan nya siguro maghapon akong "baaaaaahhhhhkeeeett?? baaahhh-aahh-keeeet??" eh potah boypren nga lang nawala "shet!! di ko kakayanin toh.." (babaw ka talaga melai!! leche!!) proven na nga yung wala sa age ang level ng maturity.. nasa pagdadala mo yan ng sarili mo..

so siguro nga kaya ako maraming problema dahil.. ako rin eh.. hindi ko kayang bigyan agad ng solusyon.. inaatay ko pang maging helpless na talaga ako bago ako gumalaw.. hay!! sana matutunan ko nang mag-mature.. oo hindi binibigla yan.. dapat dahan-dahan.. step by step.. pero saan ako magsisimula?? at kelan?? kelan pa?? if i still have the chance?? or kung wala na kong choice?? sana mas mabuksan ko pa mata ko nang hindi puro ako.. ako.. at ako ang pinagtutuunan ko ng pansin.. sana.. sana.. lintek!! bat ang lakas ko magsulat ng ganito?? bat di ko nalang gawin diba nang may nararting pa ko?? kesa daldal ako ng daldal dito..

so paano peepz?? mejo napipikit na ko eh.. baka dapat na ko matulog.. byebye na muna ha?? ingat kayo lagi.. chaka sana wag din kayong selfish katulad ko.. bahbher!!