:((

Umalis ako ng Manila (Nang biglaan.) para kahit paano eh sandaling takasan ang kasalukuyang nangyayari. Pero kahit gaano kalayo ang tahakin ko, humahabol ito na parang multo. Wow! Emo post coming up!

Sorry. Nakaka-emo lang talaga. Kaya ayoko ng malapit sa dagat eh. Hinihila ako lagi para umiyak at maglabas ng sama ng loob. :((

So ayun na nga. Naisip ko, pwede naman ako umalis na sa sitwasyon ko para hindi na malungkot eh. Pero di ko kaya. At naiinis ako dahil habang tumatagal at habang gumugulo lalo at sitwasyon, mas napapatunyan ko lang kung gaano ako ka-martyr.. Sobra! Taena! Bipolar na ampft. Ewan ko ba. Basta ang alam ko nasasaktan na ko, pero mas gusto ko na 'to kaysa sa walang maramdaman. Mahirap oo, pero pareho namang mahirap kahit tumigil ako eh. I guess its a lose-lose situation. Haha! May ganun ba? Ewan.

Nitong mga nakaraang araw napatunyan ko rin na masarap mag-blog kapag lasing! Hahaha! :))