ANO BA! Friday na Friday pero sobrang stress naman inaabot ko! Nakakaiyak na yung stress sobraaaaaa! :((
Ngayon lang nangyari 'to. Friday na Friday pumapalo ng 200++ calls ko per hour, at paulit-ulit lang yung tumatawag! [Mga 'di maka-move on na may kausap pa nga yung gusto nilang kausapin. Che!] Ang masama pa nun sila pa magagalit kasi busy lagi yung line. HELLO! 'Di ko na controlled yun diba? Paaandaran mo pa ko ng katarayan mo! Asal!
Pangalawa, itong essay shit na 'to for blah blah blah. Tinatry ko naman effortan ng bongga, pero wala eh. Walang substance ang composition [If you can even call it that!], parang walang sense, hindi professional ang dating. Mukha siyang formal theme writing ng isang 3rd year highschool student! Nakakapikon. Nakakapressure. Due na 'to next week ano ba!
Pangatlo. Related sa pangalawa. Hindi pa rin ako nakaka-review for blah blah blah. Alam ko na ngang nangangalawang na utak ko, hindi pa ba ako mag-re-review? Paano ka naman makakareview eh ang daming hassle sa paligid. Sa office magulo, maingay, walang privacy, kahit pagkain ko binabantayan. [Although di naman ako dapat mag-review sa office.] Sa bahay masikip, maingay, nakakaantok, pagod na tuwing uuwi. Basta 'di ako makasingit ng review. :( Lalo tuloy nagbuibuild up yung pressure.
*Bakit nga ba kasi ako nagppressure sa application na 'to? Kasi I want it.. BADLY! At alam kong mataas ang standards nila at 'di uubra ang pa-petiks-petiks ko. Kaya kailangan ng bonggang effort at hardwork.
*On the contrary, medyo depressing din. Kasi ito na ko, nagsisimula mag-effort ng bongga. Paano 'pag 'di naging successful? Eh 'di nakakalungkot naman diba? When you've put it all the hardwork tapos in the end.. loser? Kainis lang.
Pang-apat, yung photobooth! Ngayon ko lang nakita na may kapareho ako ng name at logo, as in! Eh ayaw ko ng away and all kaya ako na lang ang magpapalit, tutal nagsisimula pa lang naman ako. Nakakatakot lang kasi baka awayin ako nung operator nun, kasi yung ibang events na tapos na, may watermark na ng logo at name, baka makita nya. [Parang issue lang sa "Team Tukod" at "Tukod.ph"] Well, para wala na lang gulo, kailangan ko palitan lahat yun. Uulit na naman sa logo, sa pag-watermark, at sa pag-publish ng photos. Haaaaaaaay! Kaso 'di ko naman magagawa yun diba? Wala akong gadgets, skills, at will.
Pang-lima, ito medyo minor na lang.. Nappressure na ko magka-laptop. Kasi naman! Yung PC ko dito sa office [Whick I named HULK.] ay bumigay na. Kulay berde na! Sakit sa mata. [At oo, nagbblog ako ng kulay green ang screen. EFFORT!] So hindi na ko makapag-edit ng stuff dito kasi kamusta naman sa kulay diba? And wala na rin kami PC sa bahay. At yung dati kong laptop, ang magaling kong Yaya ang gumagamit dahil pinahiram siya ng Tatay ko. Haaaaaaaaay! :|
Nakakapagod pala mag-blog ng galit noh? Ambigat ng tama ng daliri sa keyboard. Nakakahingal. Nakakaiyak. Kaya dito na muna ako ulit sa sulok para itago ang maga kong mata. @_@
Drained.
PS: Naisip ko lang.. Pwede naman mabawasan 'tong mga 'to eh. 'Wag ko na ituloy application ko for blah blah blah, itigil ko na ang trying hard kong business, at mag-ignore ako ng 'konting' calls..
Ngayon lang nangyari 'to. Friday na Friday pumapalo ng 200++ calls ko per hour, at paulit-ulit lang yung tumatawag! [Mga 'di maka-move on na may kausap pa nga yung gusto nilang kausapin. Che!] Ang masama pa nun sila pa magagalit kasi busy lagi yung line. HELLO! 'Di ko na controlled yun diba? Paaandaran mo pa ko ng katarayan mo! Asal!
Pangalawa, itong essay shit na 'to for blah blah blah. Tinatry ko naman effortan ng bongga, pero wala eh. Walang substance ang composition [If you can even call it that!], parang walang sense, hindi professional ang dating. Mukha siyang formal theme writing ng isang 3rd year highschool student! Nakakapikon. Nakakapressure. Due na 'to next week ano ba!
Pangatlo. Related sa pangalawa. Hindi pa rin ako nakaka-review for blah blah blah. Alam ko na ngang nangangalawang na utak ko, hindi pa ba ako mag-re-review? Paano ka naman makakareview eh ang daming hassle sa paligid. Sa office magulo, maingay, walang privacy, kahit pagkain ko binabantayan. [Although di naman ako dapat mag-review sa office.] Sa bahay masikip, maingay, nakakaantok, pagod na tuwing uuwi. Basta 'di ako makasingit ng review. :( Lalo tuloy nagbuibuild up yung pressure.
*Bakit nga ba kasi ako nagppressure sa application na 'to? Kasi I want it.. BADLY! At alam kong mataas ang standards nila at 'di uubra ang pa-petiks-petiks ko. Kaya kailangan ng bonggang effort at hardwork.
*On the contrary, medyo depressing din. Kasi ito na ko, nagsisimula mag-effort ng bongga. Paano 'pag 'di naging successful? Eh 'di nakakalungkot naman diba? When you've put it all the hardwork tapos in the end.. loser? Kainis lang.
Pang-apat, yung photobooth! Ngayon ko lang nakita na may kapareho ako ng name at logo, as in! Eh ayaw ko ng away and all kaya ako na lang ang magpapalit, tutal nagsisimula pa lang naman ako. Nakakatakot lang kasi baka awayin ako nung operator nun, kasi yung ibang events na tapos na, may watermark na ng logo at name, baka makita nya. [Parang issue lang sa "Team Tukod" at "Tukod.ph"] Well, para wala na lang gulo, kailangan ko palitan lahat yun. Uulit na naman sa logo, sa pag-watermark, at sa pag-publish ng photos. Haaaaaaaay! Kaso 'di ko naman magagawa yun diba? Wala akong gadgets, skills, at will.
Pang-lima, ito medyo minor na lang.. Nappressure na ko magka-laptop. Kasi naman! Yung PC ko dito sa office [Whick I named HULK.] ay bumigay na. Kulay berde na! Sakit sa mata. [At oo, nagbblog ako ng kulay green ang screen. EFFORT!] So hindi na ko makapag-edit ng stuff dito kasi kamusta naman sa kulay diba? And wala na rin kami PC sa bahay. At yung dati kong laptop, ang magaling kong Yaya ang gumagamit dahil pinahiram siya ng Tatay ko. Haaaaaaaaay! :|
Nakakapagod pala mag-blog ng galit noh? Ambigat ng tama ng daliri sa keyboard. Nakakahingal. Nakakaiyak. Kaya dito na muna ako ulit sa sulok para itago ang maga kong mata. @_@
Drained.
PS: Naisip ko lang.. Pwede naman mabawasan 'tong mga 'to eh. 'Wag ko na ituloy application ko for blah blah blah, itigil ko na ang trying hard kong business, at mag-ignore ako ng 'konting' calls..
No comments:
Post a Comment